Anlattıkca kış vuruyor satırlarıma

Anlattıkça üşüyor,anlattıkça ısınıyor yüreğim
Bugün sardunyalarım açmadıBelki de küskün renklere
Ellerimde günah gibi yaşayamadıklarım
Sensiz soluyorum anlayacağın
Mavi mavi ölüyorum

Duyuyor musuniorada mısın,
Var mısın yok musun?

Bir tek şeyi unutma

Seni sevdim ben

Yanarak yıkılarak

Aklıma her geldiğinde ağlayarak

AŞK BENİM HİÇ SENİM OLMAMIŞ
Varlığınla yokluğun arasında kalmayacağım artık,sadece olmayacaksın.Sensiz kalma ihtimali olamayacak aleyhine kurulmuş cümlelerimin sonunda. Belki bir kaç satır arasında unutulacaksın bir müddet sonra.İçimden olmayacak boş bir kağıdın gölgesine sığınmayacak sana sitemlerimHani hep kızardın ya "Konuş,konuş,konuş" derdin.Haykırabilir miyim?şimdi korkaklığını. Bıraktığın bu mavi düşleri ile avunan yalnızlığı, artık sahiplenilmeyecek olmanın burukluğunu yaşarken, haykırabilir miyim?dersin. Susar mıyım_gülüp geçer miyim? yoksa...
Aslında alıştırmalıyım kendimi.Hiç dönmeyecekmişsin,dönülmeyecek bir yerdeymişsin gibi farzetmeli unutmalı.Seni hiç tanımamış gibi yaşamımı sürdürmeliyim.Var olduğum her yer aşk(ın) şehri olmalı artık,yeniden sevmenin sevilebilmenin yeri her yer.Zamanı yaşanan ve gelecek tüm zamanlar olmalı benim için,Evet sayfalardan koparıp bir bir savurmalıyım seni yaşanmış tüm zamanlara,uzaklaşan her adımımla hapsetmeliyim bu anlıar sokağına.Kopan takvim yaprakları sensiz geçen günleri saymamalı,bende yokluğunun güncesini tutmayı artık bırakmalıyım.<her yeni güne seni getirmedi diye isyan etmemeliyim Kabullenebilmeli,hazmedebilmeli ,aldırmamalı hatta sana hak verebilmeliyim.Bu satırlarla büyümeye başlamalıyım, sırf seni ve coçuklaşan bir aşkı kolayca unutabilmak için,Ziras yoksunSanki benim hiç senim olmamış,sanki bizi hiç yaşamamışız,sanki aşk denen o hoyrat şarkıyı mırıldanmış va sonra yarım bırakmışız gibi.Artık yeni bir şarkı söylemenin vakti(sen çoktan başlamışsın söylemeye)Yaşanmışlığına yitikliğime hiç aldırmadan.
Sanki benim hiç senim olmamış gibi...


Alıntı