Bazen aşk gider.Ve hayat da gider ardından.Siz terk edildiğiniz yerde öylece kala kalırsınız.Bir sabah  uyanırsınız ki,gözünüzü açtığınız ömür  sizin ömrünüz değildir.Aynada tek parça görünen bedeniniz.aslında lime limedir.Nefes diye içinize çektiğiniz,parçalanmış  aşkınızın cam kırıklarıdır.Ölmeyip,uyandığınıza her sabah lanet edersiniz.

Bazen aşk gider.Önünüzde bir kadeh,küllükde bir ölüm dolusu izmarit öylece bakakalırsınız ardından.Kulağınız hiç çalmayacak telefondadır.Zaman dursun,saatler geçmesin istersiniz.Tanrım ne olur gercek olmasın,ne olur güneş doğmadan geri dönsün,teninde başka tenin kokusunu getirse bile dönsün yeterki,hiç bir sey sormam ona,bu geceyi yaşanmamış sayarım,unuturum.yeterki aşık olmasın...dersiniz.

Bazen aşk gider.Ama ölüm gelmez bir türlü.Ne yaparsınızda öfke duyamazsınız,giderken bir kibrit aleviyle ateşe verdiğiniz ömrünüzün alevleri içinde eriyip giden yüzünüze,silinip giden kokunuza,kül olan yüreğinize dönüp bir kez daha bakmayan sevdanıza...Anlarsınız, aşktır bu, öfkeyi bir türlü yurduna kabul etmeyen.Vefasız bir unutuşa kurban olsada solup yitmeyen.Hayattab soğutup,size ölümü özleten.Ölü bir bedende canlı kalmaya direnen.Anlarsınız aşktır bu..

Bazen aşk gider.Günler geçer ardından.Sonra yıllar.. Bebekler büyür.İnsanlar yaşlanır.İnsanlar ölür.Eşyalar eskir.Evler yıkılır.Ağaçlar kurur.Sokakların adı değişir.Anilar belleğin acımazsızlığına teslim olur.Sevilen unutur.Seven yanar.

Bazen aşk gider... yada siz gittiğini sanırsnız..

 

''UnuTMam Seni çoK Acı veRDin GiDerKen ! HaLa Çok Yeni YaRaSı SaKLı DeRindeN ...