adalet

istanbul'un Fethinden Sonra Hazreti Fatih Bütün Mahkumları Serbest Bırakmıştı. Fakat Bu Mahkumların İçinden İki Papaz Zindandan Çıkmak İstemediklerini Söyleyerek Dışarı Çıkmadılar. Papazlar Bizans İmparatorunun Halka Yaptığı Zülüm Ve İşkence Karşısında Ona Adalet Tavsiye Ettikleri İçin Hapse Atılmışlardı. Onlar Da Bir Daha Hapisten Çıkmamaya Yemin Etmişlerdi.

durum Hazreti Fatih'e Bildirildi. O, Asker Göndererek, Papazları Huzuruna Davet Etti. Papazlar Hapisten Niçin Çıkmak İstemediklerini Hazreti Fatih'e De Anlattılar. Fatih O Dünyaya Kahreden İki Papaza Şöyle Hitap Etti:

- Sizlere Şöyle Bir Teklifim Var: Sizler İslam Adaletinin Tatbik Edildiği Memleketimi Geziniz, Müslüman Hakimlerin Ve Müslüman Halkımın Davalarını Dinleyiniz. Bizde De Sizdeki Gibi Adaletsizlik Ve Zulüm Görürseniz, Hemen Gelip Bana Bildiriniz Ve Sizler De Evvelki Kararınız Gereğince Uzlete Çekilerek Hâlâ Küsmekte Haklı Olduğunu İsbat Ediniz.

hazreti Fatih'in Bu Teklifi Papazlar İçin Çok Cazip Gelmişti. Hemen Padişahtan Aldıkları Tezkere İle İslam Beldelerine Seyahate Çıktılar. İlk Vardıkları Yerlerden Biri Bursa İdi... Bursa'da Şöyle Bir Hadiseyle Karşılaştılar:

bir Müslüman Bir Yahudiden Bir At Satın Almış, Fakat Hiçbir Kusuru Yok Diye Satılan At Hasta İmiş. Müslümanın Ahırına Gelen Atın Hasta Olduğu Daha İlk Akşamdan Anlaşılmış. Müslüman Sabırsızlıkla Sabahın Olmasını Beklemiş, Sabah Olunca Da Erkenden Atını Alıp bayanın Yolunu Tutmuş. Fakat Olacak Ya, O Saatte De Kadı Henüz Dairesine Gelmemiş Olduğundan Bir Müddet Bekledikten Sonra Adam bayanın Gelmeyeceğine Hükmederek Atını Alıp Ahırına Küfür Yasakürmüş. Atını Alıp Küfür Yasakürmüş Ama At Da O Gece Ölmüş.

hadiseyi Daha Sonra Öğrenen Kadı, Atı Alan Müslümanı Çağırtıp Meseleyi Şu Şekilde Halletmiş:

- Siz İlk Geldiğinizde Ben Makamımda Bulunsa İdim, Sağlam Diye Satılan Atı Sahibine İade Eder, Paranızı Alırdım. Fakat Ben Zamanında Makamımda Bulunamadığımdan Hadisenin Bu Şekilde Gelişmesine Madem Ki Ben Sebep Oldum, Atın Ölümünden Doğan Zararı Benim Ödemem Lazım, Deyip Atın Parasını Müslümana Vermiş.

papazlar İslam Adaletinin Bu Derece İnce Olduğunu Görünce Parmaklarını Isırmışlar Ve Hiç Zorlanmadan Bir Kimsenin Kendi Cebinden Mal Tazmin Etmesi Karşısında Hayret Etmişler.

mahkemeden Çıkan Papazların Yolu İznik'e Uğramış. Papazlar Orada Şöyle Bir Mahkeme İle Karşılaşmışlar:

bir Müslüman Diğer Bir Müslümandan Bir Tarla Satın Alarak Ekin Zamanı Tarlayı Sürmeye Başlar. Kara Sabanla Tarlayı Sürmeye Çalışan Çiftçinin Sabanına Biraz Sonra Ağzına Kadar Dolu Bir Küp Altın Takılmaz Mı? Hiç Heyecan Bile Duymayan Müslüman Bu Altınları Küpüyle Tarlayı Satın Aldığı Öbür Müslümana Küfür Yasakürüp Teslim Etmek İster;

- Kardeşim Ben Senden Tarlanın Üstünü Satın Aldım, Altını Değil. Eğer Sen Tarlanın İçinde Bu Kadar Altın Olduğunu Bilseydin Herhalde Bu Fiata Bana Satmazdın. Al Şu Altınlarını, Der.

tarlanın İlk Sahibi İse Daha Başka Düşünmektedir. O Da Şöyle Söyler:


- Kardeşim Yanlış Düşünüyorsun. Ben Sana Tarlayı Olduğu Gibi, Taşı İle Toprağı İle Beraber Sattım. İçini De Dışını Da Bu Satışla Beraber Sana Verdiğimden, İçinden Çıkan Altınları Almaya Hiçbir Hakkım Yoktur. Bu Altınlar Senindir Dilediğini Yap, Der. Tarlayı Alanla Satan Anlaşamayınca Mesele Kadıya, Yani Mahkemeye İntikal Eder. Her İki Taraf İddialarını bayanın Huzurunda Da Tekrarlarlar.

kadı, Her İki Şahsada Çocukları Olup Olmadığını Sorar. Onlardan Birinin Kızı Birinin De Oğlunun Olduğunu Öğrenir Ve Oğlanla Kızı Nikahlayarak Altını Cehiz Olarak Verir.

papazlar Daha Fazla Gezmelerinin Lüzumsuz Olduğunu Anlayıp Doğru İstanbul'a Hazreti Fatih'in Huzuruna Gelirler Ve Şahit Oldukları İki Hadiseyi De Aynen Nakledip Şöyle Derler:

- Bizler Artık İnandık Ki, Bu Kadar Adalet Ve Biribirinin Hakkına Saygı Ancak İslam Dininde Vardır. Böyle Bir Dinin Salikleri Başka Dinden Olanlara Bile Bir Kötülük Yapamazlar. Dolayısıyla Biz Zindana Dönme Fikrimizden Vazgeçtik, Sizin İdarenizde Hiç Kimsenin Zulme Uğramayacağına İnanmış Bulunuyoruz, Derler.  (1)


kaynak: Büyük Dini Hkayeler, İbrahim Sıddık İmamoğlu, Osmanlı Yayınevi