|
 |
« : 31 Mayıs 2008, 10:03:39 Cts » |
|
Gencin birisi Kâbe'de hep, "Ey doğruların yardımcısı olan Allahım, ey haramdan sakınanların yardımcısı olan Allahım, sana hamdü sena ederim" diye dua edermiş. Bu durum çevresindeki herkesin dikkatini çekmiş. Birisi, "Neden hep ayni duayı yapıyorsun, başka bir şey bilmiyormusun?" demiş.
Genç adam sebebini anlatmaya başlamış:
-7-8 sene önce yine Kâbe'de iken içi altın dolu bir torba buldum.İçinde tam 1000 altın vardı. İçimden bir ses "Bu altınlarla, şunları şunları yaparsın" diyordu.
-Hayır dedim kendi kendime, bu benim değil, başkasının mali, kullanmam haram olur dedim.
Bu sırada birisi, "Şöyle bir torba bulan var mi?" diye bağırıyordu.
Çağırdım onu, "nasıl bir torbaydı, içinde ne vardı?" diye sordum. Torbayı tarif etti ve "içinde 1000 altın vardı" dedi. "Al öyleyse torbanı" diyerek verdim.
Adam torbayı açıp içinden bana 30 altın verdi. Bende pazara gittim. Pazarda temiz yüzlü genç bir esiri överek satıyorlardı. Gencin temizliği dikkatimi çekti. Yanlarına gittim, "bu köle için ne istiyorsunuz?" dedim. 30 altın dediler. Adamdan aldığım 30 altını verip genci satın aldım. Bir iki yıl geçti.
Genç çok çalışkan, çok edepli idi. Onu aldığıma çok memnun olmuştum.
Bir gün onunla giderken karsıdan iki üç kişi geliyordu. Genç bana dedi ki,
-Efendim, ben Fas amirinin oğluyum. Bu gelenler babamın adamları. Beni buldular. Senden beni satın almak isterler. Sen iyi bir insansın, onlara 30 bin altından aşağıya satma" dedi. O kişiler yanıma geldi, "bu esiri bize satar misin" dediler. "Satarım" dedim. "60 altın verelim" dediler. Olmaz dedim. "İyi ama sen bunu 30 altına almadın mı? Biz sana iki mislini veriyoruz" dediler. "Öyleyse gidin pazardan alın" dedim. Artıra artıra 20 bin altına kadar çıktılar. "30 binden aşağı olmaz dedim." Çaresiz kabul ettiler. Altınları verip, genci alıp gittiler.
Ben o 30 bin altinla işyerleri açtım, ticaret yaptım, daha çok zengin oldum. Bir gün bana arkadaşlar, "çok zengin bir ailenin iyi bir kızı var. Babası yeni vefat etti. Onunla seni evlendirelim" dediler. Ben de "olur" dedim.
Nikah kıyıldı. Deve yükleri çeyizini getirdiler. Çeyiz arasında bir torba dikkatimi çekti. Kıza, "bu nedir" dedim. Kız; "İçinde 970 altın var, babam Kâbe'de bunu kaybetmiş, bulan gence 30 unu vermiş. Kalanını da bana hediye etti, çeyizine koyarsın dedi" demiş.
-Demekki bulduğum altınlar benim kısmetimmiş, vermeseydim haram yoldan gelecekti, şimdi helal yoldan yine bana geldi. Hemde çok bereketli olarak.
O günden beri hep "Bana yardim edip haramlardan koruyan, nice nimetler ihsan eden yüce Rabbime böyle hamd ederim."
Hadis-i şerif: "Acı da olsa, doğruları söyleyiniz."
|
Konu: Nasip Kısmet (Okunma Sayısı 270 defa)
