|
 |
« Yanıtla #16 : 07 Mart 2007, 18:03:20 Çrş » |
|
Anlatabilseydim Keşke
Çok denedim, çok istedim ama bir türlü anlatamadım. Özellikle son zamanlarda öyle çok şey anlatmak istedim ki…Olmadı, Lanet olsun ki beceremedim! .. Seni gördüğüm, sesini duyduğum her seferde; ardından boyum bükük bakarken, “acaba bu son muydu, bir daha görebilecek, sesini duyabilecek miyim? ” diye düşünüp, kahrolduğumu…
Ölürcesine sevgisine karşılık bulamayan bir sevda mahkumunun, adım adım sonsuzluğa nasıl yaklaştığını… Bir çift küçük göze kocaman bir sevdanın nasıl sığdırıldığını… Anlatabilir miydim? .. Ve her doğan günle nasıl defalarca ölebildiğimi…
Ve şimdi.. Şimdi de anlatmak isterdim… Yirmi derece oda sıcaklığında göz yaşlarımın nasıl donabildiğini… Pişmanlık dolu avuçlarımı yumruk haline getirip, sıkabilmek için günlerce nasıl beklediğimi. Gözlerimi her kapattığımda bir daha açamayacak olma ihtimaliyle nasıl bir nefret ve özlemin beynimden tüm vücuduma yayıldığını…
Belki isterdim; başım dizlerinde, elin saçlarımda ölmek istediğimi anlatmayı… Yolların uzayıp giderken, zamanın nasıl da alçalıp, kısabildiğini… Ömrüme koca koca buzdan duvarlar gerilirken, o dağları aşmak için kaybettiğim her şeyin kutsal ve bir daha asla ulaşılamayacak şeyler olduğunu… Bildiğim her kelimeye türlü anlamlar yükleyip, gecemin çıkmaz sokaklarında dilimde bir yalnızlık türküsüyle kaybolurken, o kelimelerden başka her şeyin nasıl anlamsızlaştığını… Söyle meleğim; anlatabilir miydim? ..
Anlatmayı anlatırdım sana. Sonra ağlamayı… Bazen geçmişimi rehin alan acılarımı, bazen geleceğime haciz koyan karanlıklarımı.Ve sonra nasıl ağlamak istediğimi… Çaresizliğin ne kadar zor olduğunu ve yorgunluk denilen kavramın aslında var olmadığını… Çünkü senin de bildiğin gibi; insanlar Dünyaya zaten yorulmaya gelir ve bir gün dinlenmek üzere giderler gerçekten ait oldukları yere…
Ne zaman biteceği bilinmeden yaşanan anlık bir hayatın, yüz yıl sonra biteceği bilinen bir hayattan daha uzun ve çok daha anlamlı olduğunu…
Ve sen meleğim… Seni anlatmayı çok isterdim sana. Seni değil, BENDEKİ SENİ…
Unutma ki sevdiğim; Çınarların Ruhu Ölümsüzdür! ...
alıntıdır...
|
Konu: Platonik aşk üzerine mektup (Okunma Sayısı 1262 defa)