|
 |
« : 16 Kasım 2007, 21:03:50 Cum » |
|
Ertelenmis bir sevgi borclusun bana hayat, simsicak kavusmalar borclusun.. Hicbirzaman karsi cikmadim sana. Yurekleri sararmis insanlarin icinde yasadigim acilar var, ve onlar kadar varoldum. Yasayamadigim acilarida yasatacaksin biliyorum zamani geldiginde, ama yinede yalnizligimla yasiyorum seni..
Iste senin farkinda olmadan yarattigin eserim ben. Karsindayim. Desemki terk edip gidiyorum sendeki yasanmisliklari, umursarmisin acaba...??
Zaten hep itilmis duygularin golgesinde yasaniyor ask acisi. Insan once beyninde seviyor, once beyninde haykiriyor sevgi sozcuklerini, sonra , sonrasi yok. Hep icinde tutuyor bir omur boyu...
Anlasana ertelenmis bir sevgi borclusun bana hayat. Denizi mavi olarak gormistim ilk kez, bulutlari ise beyaz olarak hatirliyorum hala. Optugum ilk kisi kayitlardan silindi, utanarak dokundugum ilk el ise hala kayip. Sorgulayamadigim sadece cocuklugum kaldi, birde masumca seven yuregim ve gecenin karanligi kaldi ellerimin arasinda. Diger tum degerler ise kayip gitti ellerimin arasindan.. Simdi ise hicbirseyim yok...
Bana inat tum yasattiklarin hep sahitsiz, hep soguk, hep buruk gulusmelerde kaldi. Tum gecmisime inat, tum bu satirlara inat, sakin unuttum sanma..
Ertelenmis bir sevgi borclusun bana hayat, sadece bir yudum sevgi.(::::::::::::::::::::::::
|