AYRILIK BÖYLE BAŞLAR ARKADAŞ
HİÇ HİSSETMEDİĞİN DUYGULAR BÜTÜN YÜREĞİNİ KAPLAR
CÜMLELER DÜĞÜMLENİR BOĞAZINDA
BÜTÜN BİR GEÇMİŞ BİR , İKİ KELİMEYLE ÇIKAR AĞZINDAN
KEKELERSİN, SADECE GÖZLERİN GÖZLERİNE KİTLENİR
ÖYLESİNE BAKARSIN ARDINDAN
SADECE UFAK HARFLERLE ISLAK BİR ELVEDA ÇIKAR AĞZINDAN
NE KENDİN , NEDE YÜREĞİN İNANAMAZ BUNA KENDİNİ KANDIRMAK İSTERSİN
GİTTİĞİNE İNANMAK İSTEMEZSİN
İLK DEFA "KEŞKELER" ÇIKAR AĞZINDAN PİŞMANLIK DEĞİLDİR ASLINDA BU
AĞLAMAK VE GÜLMEK ARASINDA KALIRSIN ARDINDAN SESİN TİTRER
UZUN BAKIŞLARLA BAKARSIN ARDINDAN
BİR TÜRLÜ KABULLENEMEZSİN
BAKIŞLANIR ISLANIR VE KISALIR GİTTİKÇE ,
HER ADIMDA İÇİNDEN BİNLERCE ELVEDA
VE BİNLERCE KEŞKE GEÇER
ARTIK DAYANAMAZSIN
ADIMLAR DAHA HIZLANMIŞTIR
SENİN BAKIŞLARINDA BİR O KADAR ISLANIR AMA AĞLAYAMAZSIN
AYRILIK AĞLAYIŞLARI BİR YAZ YAĞMURU KADAR KISADIR...


ALINTI

Sana doyamamanın acısı ile
Dünyaya büyük bir isyan ile
Buraları sana bırakıyorum açmamış tomurcukları
İşte gidiyorum içimde büyük bir sancı ile
Kan ile dolmuş gözlerim ile
Keder ile bürünmüş bedenim ile

İşte gidiyorum şarkımızı dinlemeden
Bakmadan duvardaki resmine
Tutmadan ellerini sarılmadan ağlamadan
İşte gidiyorum yüreğimdeki alev ile
Hasretimle boğuşarak gidiyorum
Bir karanlığa doğru,hiçliğe doğru
Aşkımı yanıma alarak
Özlemin esiri olan aşkımı
İşte gidiyorum
Seni bulamayacağım ellere
Sensiz bir hayata gidiyorum

İşte gidiyorum
Üzerimde hasretin ile
Yanarak sızlayarak gidiyorum
Hıçkırarak özlemi yudumlayarak gidiyorum
İnanamayarak gidiyorum...


ALINTI

Uğruna canımı verdiğim Yürekten sevdiğim
Kara'sevdamsın Tanrıya el açıp arzuladığımsın
Sen kalbimde yeşeren bir çiçek
Sen beni doruklara yükseltensin
Sen
Sen
Benim var oluşuımsun
Benim dünyam benim yaşamımsın
Sen benim şirinem,sen benim,kalp,atışımsın
Sen benim hayatım yaşamım sen benim ölümümsün.. ALINTI

SEVMEKTEN NE ZAMAN VAZGECTIM?

Kotu
gunumde yanimda olmadigin zaman vazgectim.
Canin
SIKILDIĞINDA benimle paylasmadigini, kirilacak veya tedirgin olacak olsam
bile
dusuncelerini acikca soylemedigini anladigim zaman vazgectim.

Bana yalan soyledigini anladigim zaman
vazgectim.
Gozlerime baktiginda kalbinle bakmadigini
ve bana hala soylemedigin seyler oldugunu hissettigimde
vazgectim.
Her sabah benimle uyanmak istemedigini,
gelecegimizin hicbir yere gitmedigini anladigim zaman
vazgectim.
Dusuncelerime ve degerlerime deger
vermedigin icin vazgectim.
Agrilarimi dindirecek sicak
sevgiyi bana vermediginde vazgectim.
Sadece
kendi mutlulugunu ve gelecegini dusunerek beni hice saydigin icin
vazgectim.
Tablolarimda artik kendimi mutlu
cizemedigim ve tek neden sen oldugun icin
vazgectim.
BENCIL OLDUGUN ICIN
VAZGECTIM! !
Bunlardan sadece bir tanesi senden
vazgecmem icin yeterli degildi, cunku sevgim yuceydi. Ama hepsini
dusundugumde senin benden coktan vazgectigini anladim. Bu yüzden ben de
senden vazgectim.
Frida Kahlo

Bir
erkek vazgecmek istiyorsa tek bir neden yeterlidir ama biz kadinlar
sevgimiz icin mucadele ederiz,
cunku biz kadinlar elimizdekiyle yetinmesini ve mutlu olmasini biliriz.

Eger sizin icin mucadele edecek, sizi bir kadinin
hak ettigi degerle suleyecek, sizi hayatina dahil edebilecek ve
gozlerinizin icine bakip SENI SEVIYORUM diyebilecek bir erkeginiz varsa
dunyanin en sansli kadinisinizdir demektir.
FRİDA KAHLO

Seni ne çok sevdim ben. Ne çok gözyaşı döktüm senin için. Geceleri sen yatağında meleklerin kanatlarıyla uçarken ben penceremin önünde senin rüyana girmek için dua ederdim. Bir bakışına, bir dudak kıvrımında titreşen gülüşüne ulaşmak için dünyanın bütün çiçeklerini önüne sererdim.

Şiirler, şarkılar, sevgiler içimde tutuşan bir ateş, onun yangınında senin için kül kesildim. Ağır hastalar geceyi zor geçirir. Sabahı bekler kırgın yürekler, hasta umutlar, yalnız ruhlar. Yalnızdı gecelerim. Hastaydı gecelerim. Kan kaybından giden bir yaralı gibi umarsızdı gecelerim. Bir uçurumun kenarına beni taşıyan karabasandı gecelerim. Adına yalnızlık dedim. Sensizlik dedim.. Sen beni bilmedin, beni tanımadın, beni sevmedin.. Bu bir ölümdü, bu bir fermandı .. Bıçak kesmez artık beni, ip asmaz, çeküller yüreğimi taşımaz. Yaşamak mümkün değil, yalnızlık karanlık kapılarıyla üstüme kapandı. Amansız acılar içindeyim.

Ey Sevdiğim.. Ben seni ne çok sevdim. Dünya bildi, bir sen bilmedin. Yalnızlığın diğer adı aşka karşılık almamaktır. Kaçılamayacak kadar yakın, tutulamayacak kadar uzak bir yerdesin.. Benim aşkıma yalnızlık kucak açtı. Senin yokluğuna dokundum, içim yandı. Odamın çıldırtan sessizliğinde sana seslendim. Yankısı döndü dolaştı, senin kapıların bana kapalı. Kendi sesim yine bana ulaştı. Anladım ki beni hiç duymayacaksın.

Sana sitem edemem. Sana kırılamam. Bir tek dileğim var senden, son bir tek isteğim. O da MUTLU OLMAN.

MUTLU OL SEVDİĞİM.. BİRİCİĞİM.. AŞKIM. NEREYE, KİME GİDERSEN GİT YETER Kİ SEN MUTLU OL BENİ DÜŞÜNME....

alıntı

Bu yol korkaklar için değildir
iyi oldu gelmediğin
Bu sulardan her babayiğit içemez,
Bu köprüden her benim diyen geçemez,
iyi oldu gelmediğin
Yumuşacık yürek gerek,
sevgi kadar derin gözler,
inançlı bir bilek gerek
iyi oldu gelmediğin.

Sen, bilindik kıyıların sığ sularından açılmadan yaşarsın
Sen,okyanus mavisine uzaklardan bakarsın,

Biz,
yürüyemeyeceğin kadar uzak,
düşleyemeyeceğin kadar renkli,
ve berrak bir ülkeye birlikte gidemezdik.


Sen, açık denizlerden habersiz bir balık,
yalçın tepelerden uzak bir martısın.
Sen, benim için korkak,
herkes için heryerdeki insansın.
İyi oldu gelmediğin.

Alınmanı istemem,
darılman üzer beni,
sana yalan söyleyemem.
Tabi, hep sevdim seni,
sende sığ suları, sende martıları,
açık denizden habersiz balıkları,
sıradan insanları.
Geçemeyeceğin köprüleri,
düşleyemeyeceğin mavileri
sende korkaklığı sevdim.

Sende sevgisizliği sevdim.
İyi oldu gelmediğin ...


alıntı

Yine sensiz sessiz bir gecede yağmur var bu şehirde. Gözlerinin içine bakarken gülen gözlerim gecenin bu kör vaktinde boşluğu seyrediyor. Balkon demirleri arasına sıkışmış caddeyi seyrediyor. Gözlerim hala gidişini seyrederken takındığı tavrı sürdürüyor. Hala buğulu, hala telaşlı, hala çaresiz, hala başıboş...
 Hayat ışığının yandığı gözlerim bugünlerde oldukça sönük. Yanıyorlar sevgili, ağrıyorlar, ağlıyorlar... Yanaklarımdan yine damlalar süzülüyor. Yüzümde garip bir hüzün, karşımda gülümseyen resmin... Yanaklarım ıslak, gözlerim dolu dolu... Hani sen nasıl derdin: "doli doli"... Gözyaşlarımı yine özgür bıraktım sevgili, yağmurun yıkadığı bu şehirde, evimin balkonunda.

Sensizliği düşündüm bir an, sensiz geçen iki haftayı. Ne de acımasızmış meğer hayat. Ne kadar da çile meraklısıymış aşk. Ne çok hüzünbazmış sevenler, sevdalılar. Hiç mi özlemedin beni, hiç mi merak etmiyorsun, hiç mi düşünmüyorsun, hiç mi, hiç mi?... Sonsuzluğa uçup gitmek isterdim sevgili. Sadece seninle olacağım sonsuzluğa. Senin ve benim olmadığı sadece ve sadece bizim olduğumuz bir yere...

Yağmurun bu şehri ıslattığı gibi gözyaşlarım yanaklarımı ıslatıyor. Yavaş yavaş, incitmeden indiriyor damlalarını. Gözlerim yanıyor sevgili, içim kanıyor...Eskiden canım sıkıldığı zaman, kafamı dinlemek istediğimde, yalnız kalmaya ihtiyacım olduğunda yürüyüşe çıkardım. Yürürdüm yürürdüm yürürdüm... Saatlerce yürürdüm. Dinlenmeden, soluklanmadan yürürdüm ve düşünürdüm. Attığım her adım içimdeki sıkıntıdan bir parça koparır gibi gelirdi bana. Artık öyle uzun yürüyüşlere çıkmıyorum. Artık insanlar arasında fazla dolaşmıyorum. Artık bu şehrin sokaklarını arşınlamıyorum. Bana bakan meraklı gözlerle göz göze gelmiyorum. Artık dışarıda bir yerlerde oturup arkadaş sohbetlerine katılmak beni sıkıyor, eskisi kadar haz vermiyor. Artık işimi de sevmiyorum, mesleğimi de... Lanet ediyorum bu şehre, bu şehrin caddelerine, sokaklarına, parklarına. Lanet ediyorum bu şehrin kokuşmuş aşklarına, aşıklarına. Lanet ediyorum bu şehrin karanlığına... Sana son kez sarıldığım, seni son kez doya doya öptüğüm, sana son kez baktığım karanlığa...

Şimdilerde hayat sıradan, monoton... İş, ev, para, faturalar, ağlayan gözler, hüzünlü bir yüz ve yalnız bir kalp. Bugünlerde kendimi ölmüş hissediyorum. Ölmüşüm ya da ağır hastayım veya bir kaza geçirmişim ağır yaralıyım. Sevenlerim, ailem başımda toplanmış çaresiz gözlerle bana bakıyorlar. Ellerinden bir şey gelmemesinin hüznüyle bakıyorlar bana. Dudaklarımdan güçlükle bir iki kelime dökülüyor. Dökülen her kelimede sen varsın sevgili. Gözlerimi zorlukla aralıyorum. Yanıbaşımdasın, ellerimi tutuyorsun. Sevgili, gelmek için ölümümü mü bekliyorsun? Eğer onu bekliyorsan biliyorsun ki o çok yakın...

Bu şehre yağmur yağıyor. Biz yürüyemiyoruz. Seninle yağmurda yürümeyi özledim sevgili. Islanmayı, başımdan aşağıya doğru hızla inen yağmur damlalarını, kazağımın vücuduma yapışmasını özledim. Seni özledim sevgili...

Yıldızsız ıssız bir gecede
Yağmur var bu şehirde
Seni seviyorum sensizken bile...
alıntı