Yakamoz
 
 
Bir yaz akşamı,içimde hüzün,kalbimde yara.
Yine mutsuz yine çaresiz ve yalnızım.
Derman yağmur olsa bulutlar düşmez üstüme.
Ümitlerim nehir olsa,çağlayanlar önüne bend çeker.
Hislerim paramparça,duygularım karmakarışık,şaşkınım.
Elimde gitarım,serpilmiş kumsallara kimlere çalarım.
Her teline vurduğumda ayrı bi anı ayrı bi hüzün.
Yıldızlara bakıyorum iç çekerek,umutlar ordamı gizli.
Küskün gibiydiler,bir doğup bi kayboluyor,gizemliydi.
Gitarımdan çıkan herses hançer gibi yüreklerindeydi.
sislerinden düşen her damla,deryalarla kucaklaşır.
Ay tüm kudretiyle bedenini gösterir ,nurunu saçar kalplere.
Deniz çarşaf gibi uyuyor mışıl mışıl.
Bir çocuk gibi dans ediyor bazen hüzün çöküyor yakamoz.
Senmisin yüreklere derman olan kalplere huzur dağıtan yakamoz. Yoksa
sendemi
hüzünlüsün,senidemi vurdular yakamoz.
Ben çok sevdim ,çok ağladım yakamoz.
Hiç uzmedim,hiç yıkmadım hep yıkıldım be yakamoz.
Bakma ağlamadığıma göz pınarım kurudu yakamoz.
Terkedildim,hiç umursanmadım umutsuz çöllere itildim yakamoz.
Uyumadım hayal ettim,durmadan dinlenmeden,koştum aradım.
Yüreğimi verdim sevgimi verdim,yine boş yakamoz.
Bana hiç inanmadı ,alay etti,hiç sızlamadı yüreği yakamoz.
Sen neden ağlıyorsun ,sendemi kederlisin,yoksa banamı yanıyosun.
Sana ihtiyacım var yakamoz tut ellerimi bırakma.
geliyorum doruklarına ,işte yanıdayım artık sen varsın yakamoz.
Gün ışığı parlıyor deryalara,kumsallar ışıl ışıl.
Gitarımın üstünde kumlar dans ediyor.
Anılarım şiirlerim rüzgar son kez karıştırıyor.
Martılar şarkılar soyluyor yani umutlara süzülüyor.
Balıkçılar bir yaşam mucadelesi kısmet arıyor.
Kısmet deilmiş ağlarında sadece , ümitsiz bir aşık.
Son isteğim bedenim toprağın,göğsümü yarın kalbim onun.



 ismail Akman

 

Unutamadım
 
 
Unutamadım şiir sözlerini,unutamadım tatlı dilini.
Düşlerim kabus oldu,hayallerim umutsuz corak.
Geceler dostum oldu,gündüzler avarem.
Hiç bir kahin cözemez icimdeki yıpranmış hislerimi.
Unutamam ,unutamam.
Ufuklarında bir derya belirir,deryalarda yalnız bir ada.
Ben adada mahkum ,sucum sevmek ,cezam müebbet.
Ne işkenceler görürüm,ne ızdıraplar ,
iflas etmiş bir kalp.
Ne olur bi tanem son arzum idam.
Dayanamıyorum artık bırak kalbimi,bırak özgür kalsın.
Beyaz güvercinlerle yeni umutlara süzülsün.
yeni nemrutlar keşfetsin,
belkide orda gunbatımında yeni gizemler dogar.
Bırak cicekleri koklasın,
belkide yasama dönecegi bi ixir bulur.
Belkide beyaz karanfillerle süsleyecegi hayalprensesi



 ismail Akman