Günlerden bir gün Kırlangıcın biri bir adama aşık olmuş. Ve adamın penceresinin önüne konup adama söyle demiş:
Ben seni çok seviyorum lütfen pencereyi açıp beni içeri alda birlikte yaşayalım.
Adam: Olmaz alamam... Sen bir kussun hiç bir kus adama aşık olurmu?... demiş.
Kırlangıç tekrar: - lütfen pencereyi açıp beni içeri al birlikte yaşarız. Hem ben
sana dost ve arkadaş olurum canında sıkılmaz birlikte yasar gideriz. demiş.
Adam yine: - Olmaz alamam...Git başımdan, diye cevap vermiş.
Üçüncü ve son defa kus adamın penceresinin önüne konup adama tekrar söyle demiş:
- lütfen beni içeri al.. Artık soğuklarda başladı, dışarıda kalamam biliyorsun ben sıcak
havalarda yasayabilirim sadece beni içeri almazsan başka sıcak ülkelere gitmek
zorunda kalırım. Lütfen beni içeri alda burada kalayım. Birlikte yemek yer
omuzuna konar seni neşelendirir sana yarenlik ederim. Hemsen de benim gibi
yalnızsın, der...
Adam ona: - Git derhal başımdan!... Ben yalnız kalırım demiş ve kuşu kovmuş...
Kırlangıçta bu cevap üzerine üzüntülü bir şekilde uçmuş ve uzaklara gitmiş..
Adam Kırlangıç uzaklara gittikten sonra düşünmüş ve kendi kendine "Ben ne
aptal , ne kadar akilsiz bir adamım, niye kırlangıçla birlikte kalmayı kabul etmedim? Ne güzel birlikte kalırdık demiş ve çok pişman olmuş, pişman olmuş ama is isten geçmiş.Kendi kendine nasıl olsa sıcaklar başlayınca kırlangıcım Gine gelir bende onu içeri alır birlikte mutlu bir hayat sürerim, demiş. Ve penceresini sonuna kadar açıp beklemeye
başlamış. Yazın gelmesiyle kırlangıçlarda gelmeye başlamış. Ama onun kırlangıcı
gelmemiş.Yazın sonuna kadar hiç penceresini kapatmadan pencerenin başında
beklemiş ama boşuna....Kırlangıç yokmuş.Gelen kırlangıçlara sormuş ama onun Kırlangıcın gören olmamış. Sonunda bir bilge kişiye halini danışmak ve ondan bilgi almak için
gitmiş.
Bilge kişiye olayı anlattıktan sonra bilge kişi ona söyle demiş:
Kirlangıçların ömrü 6 aydir...

Hayatta bazı fırsatlar vardır ömründe bir defa insanin eline geçer ve değerlendiremezsen uçup gider