GİDEN SEVGİLİNİN ARDINDAN; ANISINA SAYGIYLA...

Gün gelir çok seversiniz birisini. Herşeyden, canınızdan bile... O sizin ilk göz ağrınızdır, ilk sevdanız... Kendi gözünüzden bile sakınırsınız, yıllarınızı verirsiniz umursamadan hayatınızın kısalığını.
Fakat gün gelir sevdiğiniz, ansızın terkeder sizi. Verdiğiniz emeği, onu sizden daha fazla sevebilecek olan birini bulamayacağını hiç düşünmez...

Günlerden birgün de hata yaptığını anlar. Ama sizi çoktan kaybetmiştir. Geri dönmeye çabalar sonra, tüm gururunu ayaklar altına alarak. Ama siz dinlemezsiniz. Çünkü gururunuz, aşkınızın önündedir artık... Aldatılmanın acısını hazmedemezsiniz...

Onu unuttmaya çalışırsınız ve hatta unuttuğunuzu sanırsınız. O kendi Dünya'sında yaşarken, siz de kendinize onsuz bir Dünya kurmaya çalışırsınız...Belki de kurarsınız da...

Ama birgün, ansızın onun bu Dünya'dan göçüp-gittiği haberini alırsınız ve o zaman anlarsınız. Her ne kadar unuttum deseniz de, ondan nefret etmeye çalışsanız da, onlu günleriniz sizde unutulmayacak bir iz bırakmıştır...

Acı, hüzün, bedel, aşk tüm kavramlar birbirine girer bir anda... Ve onun için son birşeyler yazmak istersiniz... İşte bu şiir de benim onun için yazdığım son şiirim olacak.

Belki o artık bu Dünya'da olmadığı için önümü daha iyi görebileceğim, belki artık insanlara güvensizliğim geçecek, belki yeniden filizlenecek yüreğimde gerçek aşkın filizleri. Belki yine sonunu düşünmeden sunacağım yüreğimi korkmadan birilerine...

Keşke bu ölüm olmasaydı... Ama ne demişler: 'Her doğan birgün ölürmüş...'
Doğanın kanunu bu...

Geçmişimin hem mutlu, hem hüzünlü yanı; yattığın yerde huzurlu uyu...
Beni merak etme! Emin ol, şu gerçekten gülmeyi unutmuş yüzüm birgün gülecek benim, hüzünlerim artık bitecek... Artık sana kızgın değilim. Zaten hiç de kızmamıştım ki...

Son sözüm de şu olsun tüm gerçek aşkı bilenlere:
'Aşk eğer gerçek aşk ise bitmez... Ve; hiçbir aşkın bedeli de ölüm olamaz, olmamalı... Ne olursa olsun...
Ama ölüm kaçınılmazsa da, yaşanan aşka saygıyla, kötü anılar silinip, küçük bir tebessümle mutlu anlar hatırlanmalı...'