Bu mektup arkadaşa ait ve mektubu aynen size aktarıyorum ben okuyunca çok üzüldüm sizlerle paylaşma istedim.

Canım oğlum seni öyle çok özlüyorumki bunu ne kelimeler,nede hiçbirşey anlatamaz.Senden ayrı olmak,seni koklayamamak,sana doya doya bakamamak beni kahrediyor.Belki birgün gelecek gerçek annenin ben olduğumu öğreneceksin.Belki bana kızacaksın,ama oğlum senden ayrılmak zorundaydım,mecburdum.Bende istemezdim böyle olmasını,bende isterdim seni ben büyütüp bana anne demeni ama olmadı oğlum seninle olmayı başaramadım.

Seni dünyaya getirmemi istemediler ama ben sana kıyamazdımki.Direndim seni doğurdum ama seni alamadım.Seni dünyaya getirmek için ne acılar çektim ama değdi senin gibi güzel bir evlat getirdim dünyaya.Şimdi ise elimdeki resminle avunuyorum oğlum.Keşke yanımda olsan,keşke sana doya doya sarılabilsem.Seni çok özledim oğlum.

Özledim Seni Oğlum
Nasılda ayırmazdım,gözümü gözlerinden
Nasılda bırakmazdım,elimi ellerinden
Nasılda doyamazdım,ayrılamazdım senden
Şimdi ise uzaktasın,özledim seni oğlum

İstesemde gelemem,hasretimi dindiremem
Özlemimi yenemem,yüreğimi söndüremem
Gözyaşımı silemem,hislerimi dinletemem
Şimdi ise uzaktasın,ÖZLEDİM SENİ DOĞUŞUM
 

Günlerce, gecelerce hep onu düsünmüstüm. O ise beni sadece bir
is arkadasi olarak görüyordu. Hatta bir seferinde, kiz arkadasiyla
kavga etmis ve bana cep telefonunu uzatarak, onu aramami ve ikna
etmemi rica etti. Göz yaslarimi içime akitarak, kiza telefon açip
barismasi için ikna etmeye çalistim. Sanki tanri dualarimi
duymustu. Kiz hiçbir sekilde barismaya yanasmiyordu. Ben üstüme
düseni fazlasiyla yapmistim. Aradan birkaç hafta
geçmisti. Haldun olanlari unutup, eski nesesine kavusmustu.
Bir aksam saat 22:00 sularinda cep telefonuma bir mesaj geldi.
Mesajin sahibi Haldun'du. Mesaj söyleydi;
"Yarin bana son kez yardim etmeni istiyorum. Hayatimin askini
buldum. Ne olur benimle evlenmesi için onu ikna et." Bu mesaj beni beynimden vurmustu.
Gün isiyana kadar yanagimdan süzülen yaslar, yastigimda aci ve
unutulmasi mümkün olmayan bir iz birakmisti. ise giderken ayaklarim
beni geri geri Küfür Yasakürüyor, yol bitmesin diye sürekli dua
ediyordum.
Hayatimda ilk ve son kez asik olmustum ve bu aski ben kendi
ellerimle yok edecektim. mesaime yarim saat geç gittim. içeri girer
girmez Haldun, bu günün hayatindaki en mutlu gün oldugunu ispatlar
gibi neseli ve bir çocuk gibi heyecanli yanima geldi. Ben ise
yenilgiyi çoktan kabullenmistim. Ama sevdigimin mutlulugu beni teselli
ediyordu.
Haldun, "iyi günler" dedikten sonra hemen konuya girdi;
"Yesim, senin hakkini nasil ödeyecegim bilmiyorum. Ama inan çok
yüce bir olaya vesile oluyorsun." Elindeki telefon numarasini bana
uzatti. Bu numarayi arayip, karsi tarafa; "Haldun seni hayatini
paylasacak kadar çok seviyor. Lütfen onu kirma ve evlilik teklifini kabul et. inan seni simdiye kadar kimseyi sevmedigi kadar çok seviyor" dememi istedi. Sonra da masama; ''Bu emeginin kasiligi degil ama" diyerek küçük bir hediye paketi birakti. Masamdaki is telefonunu alip
elimdeki telefon numarasini çevirmeye basladigimda, Haldun parmaklarimdaki titremeyi
görecek diye çok endiselendim. Telefon çalmaya baslamisti. Birden masamdaki kutudan
love story müzigini duydum. Telefon halen kulagimdaydi. Bir yandan da kutuyu açmaya çalisiyordum. Kutuyu açtigimda bir cep telefonu gördüm. Telefonu aldim ve açtim. Haldun bir hamle ile masamdaki is telefonunu kulagimdan aldi. Ben ise gayri ihtiyari cep
telefonunu kulagima Küfür Yasakürmüstüm. Haldun, simdiye kadar duymayi her seyden
çok istedigim bir kerecik duydugumda ölmeyi bile kabul edecegim o cümleleri söylemeye başladi. Ben ise göz yaslarimi tutamadim ve boynuna sarildim.
     

Forumda bu cinsten bir konu bulamadığımdan konuyu kendim açmaya karar verdim. Hayatımda sadece iki defa sevdim ikisi de karşılıksızdı ikisinde de hiç sevdiğimle birlikte olamadım birincisi ikincisinden daha acı geçmişti. Ancak ikincisi (ne kadar uzun görünse de) daha kısa olduğundan ikincisini anlatıcam. Liseyi bitirmiş dersaneye başlamıştım. Okuduğum lise iğrenç bir yer olduğundan dersane ortamı bana baya bi güzel görünmüştü. Öyleydi de (okuduğum liseyle kıyaslarsak tabi)herşeyi gibi kızlarının da daha güzel olduğu bu ortamda kızlardan birini gözüme kestirmiştim. Ancak onunla birlikte olmak konusunda fazla bir ümidim yoktu zira o kız o ortamdaki diğerlerine kıyasla baya tatlı ve güzel biriydi. Ve de kibirli. herşeye rağmen o kız aylarca aklımda kaldı, kızı sevmeme karşı uzun zaman direndikten sonra (öyle ya nasıl birlikte olacaktım öyle bir kızla) en sonunda dayanamadım bıraktım kendimi. Kıza olan sevgim günden güne çığ gibi büyümeye başladı. Ancak içimde de sırf acı çekmem için o kıza zorla aşık ettirildiğime dair bir umutsuzluk vardı. Belki size saçma gelebilir ama insanlar umutsuzluğa kapıldıklarında Allah ın kendilerini sırf acı çektirmek için yarattıklarını düşünebiliyor. Neyse, kızı sevdiğimi arkadaşlarıma anlattım. Verdikleri tepkileri tek tek açıklarsam durumu daha iyi anlatabilirim. Anlattığım ilk arkadaşım ''o kız senle çık-maz''dedi. İkinci arkadaşım kızı öğrendiği an ağzı bi karış havada kaldı ve o kızın hiç kimseyle çıkmayacağını söyledi. Sevdiğim kızın kankası durumu öğrendiğinde ''HİÇ ŞANSI YOK'' diye tepki gösterdi. Hatta bu konuda iddiaya girmeye bile kalkıştı.(girmedik)bunun gibi tepkiler beni yıldıracağına daha da ateşledi. Onların haklı çıkmasını düşünmek baya bi koyuyordu adama. kızı sevdiğimden ve inançsızların (yanlış anlamayın Allah a değil zafere) söyledikleri yüzünden kızı bırakmak hiç içimden gelmiyordu. kız en sonunda öğrendi ve beni sadece görünüşümdem tersledi.(aslında tipsiz değilim ama niye olduğunu anlamakta baya bi güçlük çektim)yani kızla tek kelime dahi konuşamadım. Kızı sevdiğimi söyleyince(arkadaşım aracılığıyla) kız da 'SEVDİĞİM VAR' diye cevap verdi. O cevabı duyduğumda eve gidip, odaya kapanıp ve yatağın üzerinde can çekişerek ağladım. Sanki iç organlarım çok güçlü bir mengeneyle sıkılıyor gibiydi. Hayatımda hiç o kadar yoğun bir acı yaşamamıştım. Tabi o acıyı çekmemim tek nedeni kızın sevdiği olması değildi. dersane sezonu bitmek üzere olduğundan kızı bir daha hiç görememekte vardı. Çok geçmeden kızın söylediğinin doğru olmadığını anladım. Ancak dersane bitmişti. Bütün yaz boyu yeni sezonun başlamasını bekledim. Sezon başladı, dersane açıldı. Ancak ilk günler kız gelmeyince kızı bir daha hiç göremeyeceğimi düşünmeye başladım. Kız sonradan dersaneye gelmeye başlayınca içimi büyük bir sevinç kapladı. Ancak bu sevinç uzun sürmedi zira bir süre sonra hiç kimseyle çıkmaz denilen kız başka biriyle çıkmaya başladı. Zaten kızdan ayrı olduğum için çektiğim acı bin kat daha artmıştı. Daha fazla dayanamadım ve bir kaç gün sonra kızla konuştum(kızla ilk kez konuşuyordum)kızı hala sevdiğimi söyledim. Kız da çıktığı adamın 1,5 senedir peşinde olduğunu söyledi. Başka biriyle birlikte olmasının bana acı çektirdiğini ve geçmişte (birincisinde) zaten yeteri kadar acı çektiğimi söyleyerek büyük bir hata yaptım.(neden hata olduğunu yazının sonunda anlatıcam)uzun zaman birlikte olacaklarını düşündüm ama yanılmışım. Sadece 1,5 ay çıktılar. Ben kızın ondan ayrıldığını henüz anlamadan kız başka biriyle çıkmaya başladı. Kızın birinci çıktığının kızı sevdiği her halinden belli oluyordu. Ancak ikinci çıktığında kızı sevdiğine dair en ufak bir belirti bile gözükmüyodu. Kızın niye onunla çıktığına da bir türlü anlam verememiştim ilk başta. Adamın görünüşü de benimki kadar iyi değildi, zengin de değildi, dıştan belli olan bir karizması da yoktu. Ayrıca mücadeleci biri de değildi. Yani artistti. Durumu iyice düşündükten sonra yaptığım hatanın buna neden olduğunu düşündüm. Hata diyorum çünkü kızla konuştuğumda onu etkileyecek şeyler söyleyeceğime dilencilerin yaptığı şeyi yapmıştım, kıza başkasıyla birlikte olmaması için resmen yalvarmıştım. o kız bundan sonra bana asla yüz vermezdi. Neden biliyor musunuz? o zamana kadar öğrenmediğim çok önemli bir kanun vardı; KADINLAR GÜCE TAPAR. bu güç kavramının kapsamı oldukça geniştir(tip, para, büyüleyici özellik vb)gücün olmadıktan sonra aşık olduğun insana olan sevgin ne kadar büyük olsa da bu onun için hiçbir anlam ifade etmez. O gün dilencilik yapacağıma kendimi güçlü gösterseydim herşey farklı gelişebilirdi. Hatta en başından beri güçlü bir insan olsam belki de o acıların hiçbirini çekmeyecektim(bayanların güce taptığı gibi erkekler de güzelliğe tapar yani cinsiyet ayrımı yapmıyorum yanlış anlaşılmasın) sonuçta onunla birlikte olamadım. Karşılıksız bir şekilde sürdü ve bitti.



Alntıdır

15 Ocak Saat: 19:00
Aloo aşkım naber?
- Kızlarla oturuyoruz aşkım. Sen nasılsın?
Bende ne yapayım. Akşama kadar yoruldum ya.
- Biz de çok yorulduk bugün.
Aşkım benim burada işim bitti.
- İyi o zaman ne güzel dinlenirsin
Aşkım diyorum ki oraya geleyim madem.
- Neden?
Ya seni özledim ne yapayım burada.
-Gelme.
Neden öyle diyorsun?
- İstemiyorum gelme.
Ya mutlaka bir sebebi vardır ama.
- Bir sebebi yok, gelme diyorum.
Mutlu olursun diye düşünmüştüm.
- Hayır, seni istemiyorum yanımda.
Ne diyorsun sen?
- Seni istemiyorum diyorum.
Daha az önce gelme teklifimi yapmadan önce aşk dolu mesajlar çekiyordun. Beni çok sevdiğini söylüyordun.
- Onların hepsi bir yalandı.
Asıl sen yalan söylüyorsun. Ben oraya geliyorum.
- Gelme yanıma diyorum sana, bu şehri terk eder giderim. Gelme.
Ne demek gelme yaa..
- Senden ayrılmak istiyorum.
Anlamadım?
-Senden ayrılmak istiyorum dedim.
Ya saçmalıyorsun ne oldu durduk yere? O kadar emek, fedakarlıklar ne olacak? Hem oraya gelme teklifimi yapana kadar böyle bir düşüncen yoktu.
- Artık seni istemiyorum, gelme yanıma.
Aşkım yapma, seni çok seviyorum. Buna dayanamam ben.
- Kapatıyorum, gelme dedim sana, gelme!
Böyle düşünmene bir anlam veremiyorum. Emeklerimizin boşa gitmesine göz yumamam. Oraya geliyorum. Sana deli gibi sarılacağım.
- Boşu boşuna 10 saat yol çekme. Göremezsin beni. Kaçar giderim.
Ben geliyorum. Otobüse binip geliyorum. Ne demek durduk yere senden ayrılmak istiyorum demen yaa
- Ben seni istemiyorum yaa.. Gelme dedim sana.
Sen öyle düşün istediğin kadar. Ben geliyorum.

Aynı gün Saat: 01:00
Otobüs kalkmak üzere, sabaha oradayım
-Sana gelme diyorum.. Neden hala gelmek istiyorsun, seni istemiyorum ben.
Bu kadar basit mi her şeyi yok etmek.
-Sorgusuz sualsiz yaşamak istiyorum ben artık.
Saçmalama, çocuk muyuz biz? Nedir bu düşüncen? Daha gelmek istediğimi söylemeden hemen önce beni çok sevdiğini söylüyordun. Ben her ne olursa olsun geliyorum. Otobüsün yanındayım ve birazdan bineceğim.
- Ne yaparsan yap, beni göremeyeceksin.
Otobüs kalkıyor, ben biniyorum. Sabaha görüşürüz aşkım.
- Bana aşkım deme!
Tamam aşkım.
- Bak hala aşkım diyorsun… Ben senin aşkın değilim artık.
Sen öyle san, aşkımsın sen benim. Kapatıyorum, otobüse bindim.

16 Ocak Saat: 08:30 DİNLENME TESİSİ
- Geldin değil mi? Ama heveslenme, yüzümü göstermeyeceğim sana.
Biraz sonra yanındayım. Daha gelmedim, dinlenme tesisindeyim. Yolda da hiç uyumadım. Gözlerim patlayacak artık.
- Beni ilgilendirmiyorsun. Gelme diyorum sana, bu şehre gelmeden git, geri dön.
Yolumdan dönmem. Görüşürüz aşkım.

Saat: 10:20
İşte karşındayım. Ben geldim..
- Boşuna geldin, öğlen otobüsüyle geri döneceksin.
Sarılmak istiyorum sana. Sana sarılmaya geldim ben.
- Hiçbir şey hissetmiyorum. Boşuna sarılıyorsun.
Seni çok seviyorum, bu ilişkiyi bitiremem.
- Bütün okul bize bakıyor, yapma.
Beni kimse ilgilendirmiyor, sadece sen ilgilendiriyorsun. Seni çok seviyorum. Ayrılmak istemiyorum..
- Çek şu ellerini, git diyorum.
Gitmeyeceğim.
- Uzatma artık git yanımdan.
Bu çiçeği sana aldım aşkım.
- Bana ne. İstemiyorum. Sadece senden ayrılmak istiyorum.
Açıklaman ne? Mantıklı bir şey söyle. Ne ayrılığı ya? Daha dün sabah nasıldık? Akşama fikirlerin nasıl bu kadar çabuk değişebildi dün?
- Uzun süreden beri vardı bu düşüncem.
Yalan söylüyorsun. Hadi gidelim aşkım yapma artık ne olursun, yalvarıyorum sana.
- Yalvarmayı bırak artık.
Arkadaşların da bekliyor, hadi yürüyelim artık. Lütfen.
- Tamam yürüyelim, ama biraz sonra geri döneceksin.
Hayır.

Saat: 12:30
Bugün gitmek istemiyorum.
- Hayır biraz sonra otobüse binip geri döneceksin.
Gitmek istemiyorum dedim ya, nasıl biter bu ilişki? Saçmalıyorsun. Ne derdin var durduk yere. Önümüzdeki sene nişan yapacaktık. Bu ciddiyetimiz nasıl bir anda bitebilir?
- Seninle yaşamak istemiyorum.
Bende sensiz yaşamak istemiyorum. Gitmek istemiyorum yanından. Zaten yanına gelmek için fırsat kolluyordum. Zaman bulunca da geldim işte karşındayım.
- Boşuna geldin, bitti artık.
Bugün gitmiyorum ben. Akşam her şeyi konuşalım.
- Konuşacak bir konu yok. Bitti.
Gitmeyeceğim. Yüzsüzlük yapmak istiyorum. Aşığım sana. Gitmiyorum bir yere.

Saat: 17:00
Her şey çok güzel olacak. Zaten olumsuz neyimiz var bizim? Sana aşık oldum ben. Sen de bana aynı şeyleri söylüyordun. Hani hiç bırakmayacaktın beni? Senden vazgeçemem. Her şeyimsin sen. Aşk çocuk oyuncağı mı?
- Bugün burada kaldın, tamam. Ama yarın gideceksin. Dinen bugün.
Arkadaşların bile gözleriyle bir sorunumuz olmadığını görüyor. Onlar da benim haklı olduğumu biliyor. Seninle sorgusuz, sualsiz birlikte olacağımız günleri beklerken ben bu ayrılığa dayanamam. Bütün planlarımı sana göre yapıyorken senden vazgeçemem. İyice düşün bu gece.
- Aynı odada uyumayacağız. Bunu biliyor musun?
Tamam, aynı odalarda uyumayalım. Ben evlenene kadar elini tutmamaya bile razıyım. Sana aşığım.
- Düşüneceğim gece boyu. Tamam. Şimdi kızların yanına geçelim. Yemek hazırlayacağız.
Tamam aşkım.

Saat: 19:30 YEMEK VAKTİ…
- Yemek yesene.
Hiçbir şey yemek istemiyorum.
- En son ne zaman yedin?
Dünden beri bir şey yemiyorum.
- Geldiğinden beri 2 paket sigara bitirdin. Yemek ye.
Yemeyeceğim. Sigara içeceğim.
- Sen bilirsin.

Saat: 01:00 UYKU VAKTİ
Aşkım lütfen bu ilişkimiz bitmesin. Ortada çok ciddi emeklerimiz var. Yarın ben bu şehirden gitmek istemiyorum. Şimdi uyuyalım ve sen de bu ilişkinin bitmemesi için çaba sarfet. Yolumuza devam edelim. Vazgeçmeyelim.
- Düşüneceğim bakalım.
Allah rahatlık versin. İyi geceler, tatlı rüyalar, seni çok seviyorum.
- İyi geceler. Sabah uyandırırım. Kapını kapatıyorum.
Tamam aşkım.

17 Ocak Saat: 08:00
- Hadi kalk kahvaltı hazırlıyor kızlar.
- Kalksana hadi, dışarıda işimiz var.
- Aşkım hadi uyan artık yaaa..
Uyandım aşkım. Günaydın.
- Aşkım demesem uyanacağın yoktu.
Uyanmam için mi aşkım dedin?
- Evet.
Ellerini bırakmak istemiyorum ben ya.. Gözümü açar açmaz nasıl ağlatabiliyorsun beni böyle?
-Daha karar veremedim.
Bitmesin lütfen. Gözlerime bak. Sende ağlıyorsun.
-Bugün öğlen 13:00 otobüsüyle gidiyorsun.
Sevmiyor olsan, ağlamazsın. Gitmek istemiyorum ben.
- Sevmiyorum hayır. Gideceksin.
Hayır.

Saat: 08:30 KAHVALTI ZAMANI
- Bir dilim ekmek yedin. Bir şeyler yesene..
Canım hiçbir şey istemiyor.
- Geldiğinden beri bir şey yemedin. Kendine yazık ediyorsun.
Çok bencilleşmişsin. Durduk yere 2-3 dakika içerisinde nasıl bu ayrılık düşüncesine bürünebiliyorsun? Çok bencillik yapıyorsun. Her şey Çok harika giderken, bu yolda beni nasıl yalnız bırakıyorsun? Nasıl bu kadar acımasız olabiliyorsun?
- Ben böyleyim,artık bencilim.
Sigaramı uzatır mısın?
- Hayır, kahvaltı yap.
Sigaramı uzat dedim. Çay ve sigara içeceğim.
- Al hepsini iç..

Saat: 09:30 EVİN İŞLERİ İÇİN OTOBÜSLE ÇARŞIYA....

- Elimi bırakır mısın?
Hayır bırakmak istemiyorum. Yanındayım. Gitmeyeceğim de.
- Gitmezsen gitme, kal. Boşu boşuna kalırsın.
Yanındaysam mesele yok aşkım. Dünü ve bugünü çabuk unutacağız.
- Hayır, gidiyorsun bugün öğlen otobüsüyle.
Olamaz ya…
- Elimi neden fırlatıyorsun bütün otobüs bize bakıyor.
Kendimi tutamadım artık. Yeter ya. Bu kadar da olmaz ki.

10:30 ÇARŞIDAN DÖNÜYORUZ
- Sen duraktan bin, ben kuaföre gideceğim.
Hayırdır neden?
- Pınar’ ın işi var kuaförde. Onu yalnız bırakamam şimdi. Sen eşyaları al benden şimdi. Eve git, ben gelmeden de bir yere gitme.
Hem kovuyorsun, hem de gitme diyorsun. Bu ne demek?
- Ben gelmeden gitme dedim.
Eşyaları eve bırakıyorum ve bavulumu alıp gidiyorum..
- Ne yaparsan yap ya…

12:00 EVE GELDİ
- Hani gidecektin?
Bekle dedin, bekledim. Belki fikirlerin değişmiştir. Üzerimi değiştirdim ve seni bekledim. Ben senin yanından ayrılmak istemiyorum. Sensizken nefes alamıyorum. Bitmesin..
- Bu ilişki artık bitti. Seni sevmiyorum ve istemiyorum artık.
Bu düşüncelerin nasıl 2 dakika içerisinde oluştu anlayamıyorum. Daha gelme fikrimi söylemeden önce telefonda nasıl konuşuyorduk? Bağıra bağıra beni sevdiğini söylüyordun. İnanamıyorum..
- Bana bıraktığın manevi değeri yüksek olan yastığı, sen yanımda olmadığın zaman kullandığım nevresimi, resimleri, hediyeleri her şeyi al ve git.
Her şeyi bırakıyorum. Ve gidiyorum. Bir insan bu kadar acımasız ve bencil olabilir.. Ne halin varsa gör.
- Bencilim evet.
Taşsın sen. Böyle bir kalp bir anda nasıl oluşabildi bilemiyorum. Bir insanda Allah korkusu olmalı. Böyle davranarak hiçbir şey kazanamazsın. Başka bir şey demiyorum..Taşsın taş!...

(Saat: 12:15: Pencereden arkamdan bakışlarıyla beraber evin önündeki durağa gidiyorum.. Otobüs 10 dakika içerisinde geliyor ama o 10 dakika ömürden ömür Küfür Yasakürüyor. Bir paket sigaranın içerisinde, tek nefeste boğuluyorum…)

12:50 OTOBÜS BİLETİ SATIŞ BÜROSU
Alo, pardon rahatsız ediyorum. Otobüs firmasındayım ama bilet yok. İstersen sende ara ve sor. Yanında olmak istiyorum.. Başka çarem yok..
- Beni ilgilendirmiyorsun, git otelde yat. Bana ne? Paran yoksa da git sokakta yat. Bu eve giremezsin bir daha. Bitti!.. güle güle..
İnanamıyorum sana. Sebepsiz yere bitirdiğin bu ilişki ile birlikte bana nasıl böyle sözler sarfedebiliyorsun? Suçum günahım nedir benim? Ne yaptım sana ben?
-Aktarmalı git. Bir yere git işte…
Hiçbir yere bilet yok diyorum, seni anlayamıyorum. Peki öyle olsun. Gururumu yerlere serdin, her şeyi altın tepside sundum sana, senden sadece bu tepsinin üzerine küçük de olsa bir şeyler eklemeni bekledim. Bu kadar zor senin için bu ilişki değil mi? Arkadaşların da her şeyi gördü. Ortada hiçbir sebebin olmadığını onlar da biliyorlar. Ben yine de teşekkür ederim sana. Allah’ a havale ediyorum seni.. Sana hakkım helal değil. Bunu hak etmedin çünkü. Hiçbir şeyi hak etmedin sen bu son olayla birlikte. Her şeyi silip süpürdün. Kendinle bu davranışlarından dolayı gurur duyabilirsin..
Hoşça kal…


3 Gün Sonra Bir Telefon

Alo. Efendim?
- Merhaba.
Merhaba.
- Nasılsın?
Arayacağını biliyordum. İyi değilim.
- Yanlış anlamanı istemiyorum. Son kez arıyorum. Sağlığından şüphe ettim ve nerede kaldığını, nereye gittiğini merak ettim. Senden hakkını helal etmeni istiyorum. Hakkını helal et.
Ben telefonu acaba diyerek açtım. İlişkimiz için bir özür telefonu beklerken, nasıl bunu merak edebiliyorsun? Madem bencilsin, bencil bir hayat istiyorsun, neden beni merak ediyorsun? Ayrıca, benden hakkımı helal etmemi bekleme. Nasıl olur da o yaşadıklarımdan sonra hakkımı helal etmemi istiyorsun?
- Peki, kapatıyorum
Gitmeee, seni çok seviyorum aşkım.
Kapattı

Hiçbir sözü alıntı değildir. Hepsi bana ait olan, yaşadığım şeylerdir bu yazdıklarım. Yazacak çok daha şey var aslında ama parmaklarım izin vermiyor..Aşağıda yazdıklarıma da birer hikaye yapabilecek kadar şey var.Kısaca bahsetmek gerekirse;

Sizce aşk; eksi 25 derece soğukta, caddelerde kimselerin olmadığı, tanımadığınız bir şehirde, gecenin bir yarısı gidecek bir yeriniz yokken, üniversitenin önünde, sevgiliyi bekleme umuduyla sabahın olmasını beklemek midir? Ya da daha öncesinde, her şey iyiyken 3 gün boyunca yollarda sürünmek midir? Saçları beyazlatmak mıdır? Yoksa gururu ayaklar altına almak mıdır? Aşk kaçmak mıdır, kovalamak mıdır? İnandığınız bir şeyi kaybetmek midir? Aylarca kendine gelememek midir? Yoksa yıllarca çekeceğiniz bir acının göstergesi midir

alntıdır

27 yaşında bir bayan öğretmenim. Uzun bir süre önce bir öğrencimin bana karşı bir şeyler hissettiğini fark ettim. Yada kendi kafamdan böyle bir senaryo yarattım. Ben bazen yaparım bunu ... çünkü aşka aşığım...

Ben de ona karşı bir şeyler hissetmeye başladım. Bu duygu büyüdü büyüdü, sonuçta ben de bunalımlar, bocalamalar başladı. Kendimden utanıyordum, bir başkası anlasa ne yapardım?

İnsanların şekillendirdiği ve bizim hiçbir söz hakkımızın olmadığı değer yargıları olmasa bu yaşadığım normal sayılır. Duygular yargılanmamalı ve özgürce yaşanmalı.

Sonuçta benden 10 yaş küçük, tam olgunluğa erişmemiş ama çocukta sayılmayan öğrencime bağlandım. Sanki o dünyamdaki diğer yarımdı. Ölünceye kadar aynı duygularla sevebileceğim tek kişi. Ben onu yalnız bu dünyada değil, öldükten sonra da sevmek isteyen, onun yanından bir saniye bile ayrılmak istemeyen, onu canımdan bir parça gibi gören bir deliyim. Onu dünyanın en güzel yaratığı, en Çok harika varlığı olan bir çılgınım. Onunla bir gelecek imkansız, bunu biliyorum... ama isterdim ki hiç olmazsa ona olan duygularımı kendime rahatça söyleyebileyim...

O, bu sene mezun olacak. Benim onu görebilme şansım büyük ihtimalle hiç yok. O nasıl, ne yapıyor, iyimi, hiçbir zaman öğrenemeyeceğim. Böyle bir olay var mıdır sizce? Konuşamadığım, soramadığım, haber alamadığım, bakamadığım, göremediğim, kendi içimde bile yaşayamadığım aşk, sevgi, ya da her neyse ...

Böyle bir acı var mı? İsterdim ki evlendiğini, mutlu, sağlıklı olduğunu göreyim... onun hayatının her döneminden haberdar olayım, yeter ki o varken ölmüş farz ederek yaşamayayım. Beni anlamıyorsunuz değil mi? Tanrıdan şunu diliyorum; tekrar başka bir hayatta olabilme imkanım olursa, beni onunla
 aynı şartlarda, aynı yerde, hiç ayrılmamak üzere buluştursun... lütfen beni ve duygularımı anlamaya çalışın.



altındır

Eğer aşkımız yasak bir aşk olmasaydı, tabuları yıkmak çok kolay olacaktı. Ama her iki tarafta evliyse bu gerçekten çok zor. Biz böyle olacağını bilmedik belki de...

İkimizde evli aklı başında, aynı iş yerinde çalışan önceleri iki yabancı sonradan aşık olan insanlardık. Ne olduğunu anlamadan bir sevdanın içinde bulduk kendimizi. Önce bakışmalar, ardından kuvvetli bir elektrik hissettik bir birimize karşı. Ne o engel olabiliyordu bu elektriği ne de ben. Ben evleneli henüz 1 yıl olmuştu. Onun evliliği ise 21 yıllıktı. Görüşmeye başladığımızda onu bu kadar seveceğimi tahmin edemezdim. Artık iş çıkışı dışarıda görüşüyor, birbirimizi görmediğimiz zamanlarda saatlerce telefonda konuşuyorduk.

Sevgilim yaz başında emekli olmuştu. Artık onu işyerinde görmüyordum.
Buluştuğumuz koridorlar, göz göze geldiğimiz onsuz hiçbir anlam ifade etmiyordu.

Ekim ayından sonra telefon konuşmalarımız azalmış, bir soğukluk girmişti aramıza.Adeta telefon açmaktan korkuyordu. Belki de her şeyi bu kadar hızlı ve çabuk gelişeceğini o da anlayamamıştı.

En son 12 Aralık gecesi görüştük. Bu son görüşmemiz oldu. Sevgili, “tabular yıkılamaz” diyordu. Ve daha benimle görüşmek istemediğini anlatıyordu. Ellerimi tutup öptü ve “Hoşça kal sevgilim” dedi.

Haklıydı belki, ne de olsa yıllardır alıştığı bir eşi vardı. Ve bir de çocuğu... “bütün suç bende” diyordu, beni kendine bağladığını , baştan çıkardığını söylüyordu.5 Aydır ayrıyız. O günden sonra onu ne gördüm ne de konuştum. Yalnız bir şeyi unutmuştu. Beni parçalara böldüğünü .... O günden sonra çok mutsuz günler geçirdi. Fakat biran olsun onu aşkını kalbimden, kafamdan söküp atamadım.

Şimdi her akşam yüce Allah’a dua ediyorum. Arayıp sormasa da, sağ olduğunu biliyorum.Artık bensiz de olduğunu biliyorum, bunlar bile bana yetiyor. Her şeye rağmen sevgilim seni gerçekten çok seviyor ve çok özlüyorum

alıntıdır

Fırtınalı bir hayatın ortasında birleştik. Sen, kendine yakın bulduğun insanların sana yaptığı hatalardan şikayet ediyordun., bense uzun yıllar acısını çektiğim bir aşkın yaralarını sarmaya çalışıyordum.

İyi birer dosttuk, her şeyi paylaşır olmuştuk. Bu yakınlaşmamızın kısa bir sürede olmasına rağmen zamanım öyle tatlı, öyle güzle geçiyordu ki ben içimdeki kıpırdanmalardan habersizdim.

Sanki rüyadaydım, gözlerimi açtığımda dostluğun yerini aşk almıştı. Kendimi tutamamıştım işte. Duygularıma hakim olamamıştım. Sen benim aşkım, bense senin dostundum artık. Sana aşık olduğumdan habersizdin. İçimdeki volkan öyle taşmıştı ki patlamak için sabırsızlanıyordu.

Sonunda o gün gelip çatmıştı. Bütün duygularımı bütün hislerimi açıklamıştım ben sana. Sense bana sadece şaşkın bir ifadeyle bunların yalan ve şakadan ibaret olması için yalvarmıştın.

Bende sana bunların ne şaka ne de yalan olduğunu üstüne basa basa vurgulamıştım. İçim rahatlamıştı. Çünkü bir insana ‘’ seni seviyorum ‘’ demek kolay bir iş değildi. Yürek isterdi. Ben bu işi becerememiştim ama sonucuna da katlanmak elimde değildi. Çünkü asıl olan benim için bugündü ve ben bugün sana söylemem gereken şeyleri yarına bırakmamıştım. Yarın böyle bir fırsatın elime geçeceğini düşünerek bütün her şeyi açıklamıştım.

Dünya fani her an her şey olabilir bizim dünyamızda... Şimdi içim çok rahat ama bir o kadar da huzursuzum. Çünkü bunları sana anlatınca suçlu ben oldum. Şimdi o eski günleri arıyorum, hiç sebepsiz, ani ayrılışın şokunu üzerimden atamamamın sonucundandır. Ve zaman eskiden öyle güzel öyle tatlı geçerken şimdilerde, bin bir azap bin bir acıyla geçiyor.

O günün üstünden çok zaman geçti. Şimdi ben senden benim olmanı değil bana biraz hak vermeni istiyorum. Bana duyduğun nefreti duygularımın üstünden çekmen için yalvarıyorum. Bana ne kadar kızsan ne kadar nefret etsen de ben seni yine de seviyorum. Duydun değil mi? Seni seviyorm

Uzaktan akrabamızdı. Abi diye hitap ederdim ona kendimi örnek aldığım; tıpkı dağların doruklarında zamansız kalabilmiş kar birikintisi gibi göz alıcı bir şahsiyetti benim gözümde. Paylaşımlarla kurulan dostluğumuz, saatlerce süren dostluk kokan sohbetlerimiz dertlerimiz anılarımız gülüşlerimiz ve tesellilerimiz yerini çok sonra fark edebildiğim kaçamak bakışlara bırakır gibiydi. Bir türlü kabullenesim gelmiyordu dostane duyguların aksini. Ailem dahil çevremdeki herkesin gözdesiydi o. Bilhassa arkadaşla gönülleri fethediyordu muhabbetiyle.

Buna rağmen mantığımı elden bırakmıyor onun beni asla yar olarak göremeyeceği gerçeğini açıklamaya çalışıyordum bizleri yakıştıranlara. Ben olgun bir yetişkin gibi davranmaktan bihaber yaşamayı ilke edinmiş bir genç kızdım. O ise sorumluluk sahibi ciddi bir deniz astsubayıydı. Karakterli, ağırbaşlı disiplinli bir o kadar da iyimserdi.

Velhasıl 1,5 aylık bir süreden sonra görkemli bir itirafla yüz yüze kalıyordum. ‘’Bana abi deme’’ diyordu. Ben ise şaşkındım sessizce haykırıyordum içten içe, şimdi neler olacak diye. Susarak geçirdiğim 2 günden sonra onu deli gibi severek başladım güne. İnanıyordum uykumda aşık olmuştum ona.

Her ikimizin gözlerinde görülmeye değer bir ışık yüzlerinde ise tarifi mümkün olmayan bir tebessüm yer edinmişti. El eleydik. Bir ömür boyu beraber yol almak için ilk adımı attık sözlendik. Fakat ayrı düştük; aşkım dünyanın bir ucunda seyirdeydi. Bekledim bekledim...

En nihayetinde kavuştuk sınırsız sevgi limanımızda. Ama vuslatın sarhoşluğu fazla devam etmedi 1 aylık bir sürecin ardı gelen bir özlem daha ayırdı bizleri sevdiğimle yine! Şimdi uzağız yine birbirimize. Yıldızlara yarenlik etmek alışıla gelmiş bir sohbet oluyor zamanla. Bu yüzden doyamıyoruz ya birbirimize hatta bazen sevgi sözcükleri bile aç kalıyor sevgimizin yanında. Ruhlarımızı çepeçevre sarmalayan sıcaklığın yanı sıra, yalnızlıklarımızda kurduğumuz hayallerimizle yücelttiğimiz umutlarımızla körüklüyoruz hasretliğimizi biz. Neyse ki her ikimizde severek yaşıyoruz. Neyse ki bizler özlemle yanıp özlemle tutuşuyoruz. Ve asla aşkı katliamlara maruz bırakanlardan olmuyoruz.