|
 |
« Yanıtla #630 : 02 Eylül 2007, 09:22:14 Paz » |
|
okunma Sayısı 9026 Defa Vallahi Mükemmel Bi Çalışma Emeğine Sağlık İstatistiklerde 1 Ncisin :)
|
Üzgünüm, İmzaları Görme Yetkiniz yok Kayıt yada Giriş Yap
|
|
|
|
|
« Yanıtla #631 : 17 Ekim 2007, 14:42:38 Çrş » |
|
saoll abıcımmm okyanlardann allah razı olsun ne dıyeyımm:) ehuehuehuu sonundaa bırıncılığııı aldımmmmm:D:d:d.  |
Üzgünüm, İmzaları Görme Yetkiniz yok Kayıt yada Giriş Yap
|
|
|
|
|
« Yanıtla #632 : 19 Ekim 2007, 11:36:55 Cum » |
|
SEVGİ ÜSTÜNE
Bütün kitapları yakmalı
Sevda üstüne ne söylemişlerse yalandır
Kitaplara göre insan
Karanlıkta yüzüne bin mumluk lâmba tutulmuş
Gözleri, yüreği kamaşmış insandır
Aptaldır, hastadır, kahramandır
Bütün kitapları yakmalı
Sevda üstüne ne söylemişlerse yalandır.
İçinde bir tek suret yaşayan yüreğe yürek mi derler
Bir tek yaprak veren dalın boynun burarlar
Bir tek meyve veren dalı keserler
İnsan dediğin bir buğday tarlası gibi olmalı
Esti mi rüzgâr bir değil milyonlar için esmeli
Bir tek meyve veren dalı kesmeli
İnsan dediğin derya misali
Üstünde milyonlarca dalga
İçinde kıyametler kopmalı
İnsan dediğin derya misali
Uçsuz bucaksız olmalı.
Gel çıkalım sevgilim gel
Gel kurtaralım birler hanesinden
Çekelim gidelim bir uçtan uca
Açalım yüreğimizin kapılarını sonuna kadar
Sevelim sevelim sevelim
Sevebileceğimiz kadar
Bedri Rahmi EYUBOĞLU
|
Üzgünüm, İmzaları Görme Yetkiniz yok Kayıt yada Giriş Yap
|
|
|
|
|
« Yanıtla #633 : 19 Ekim 2007, 11:41:30 Cum » |
|
Anlat Sevdiğim
Biliyor musun,bu güne kadar hep seviyormuşum gibi yaptım ben.Aslında onları tanımıyordum,ama yine de ihtiyacım vardı sevgilerine...Bağışlasınlar beni ve unutmasınlar; çünkü onlar adına,onlardan daha çok acı çektim ben... Bir tek seni tanıyordum aslında... Bir tek seni.... Dinliyorum anlat hadi... De sevdiğim... Demek sonsuza dek kaçamıyormuş insan kendisinden...
alıntı
Nedensiz Tutku
kuşlara yem atıyorum beşiktaş'ta iskelede gelirsin belki diye arada göz atıyorum etrafa ama sen benim nereye gittiğimi bilmezsin ki. sahi hiç merak ettin mi nereye gittiğimi? bilmezsin ki her dağınık saçta, yarım sigara izmaritinde seni bulamadan kaybettiğimi... hafif yağmur atıştırıyor. deniz dalgalanıyor. bereme atıyorum elimi vazgeçiyorum ama takmaktan geçerde belki tanımazsın o an beni ... sen buralardan geçer misin gerçekten bilirim seversin sende boğazı. ortaköy?e gidiyorum köprüyü gören banka oturuyorum, sağdakine... akşam ezanı okunuyor dilimde adın, her duada seni isteyecek kadar günahkarım! ışıklar yanıyor yavaştan, bir köpek ayaklarıma dolanıyor sevmeye başlıyorum. seni bile unutuyorum o an... sonra köpek eğip başını gidiyor. sen beni hiç severken görmedin mi? görmüş olmalısın aslında! sanırım cindylerle büyümüş ya da... büyüyememiş bir kız çocuğunun dramı bu kazanırken, kaybederken, severken, hep o ruhsuz gülümseme ... kuşlara simit atarken, bir köpeğin tüylerini sırf o zavallı yaratık sevinsin diye okşarken, hep o sınırlı gülümseme... ayıp çünkü kızlar kahkaha atmaz! bilirim, sevmezsin sende zaten yüksek kahkahaları... bilmem belki de, nedensiz tutkumu bilmeyişim gibi...
alıntı
Bir Ayrılığın Biyogrofisi
önce düşlerimiz ayrıldı
aynı uykulara yatıyor
farklı rüyalara uyanıyorduk
sonra dillerimiz ayrıldı
aynı sözlüğe bakıyor
farklı duraklara uzanıyorduk
nihayet yollarımız ayrıldı
aynı arzular için
farklı sokaklara yol tuttuk....
alıntı
[bSevemedi İstanbul İkimizi
Seninle hiç İstanbul'da olamadık
Göremedi İstanbul ikimizi...
Ne bir semaver tüketebildik
Ne Aşiyan'da hüzün...
Bir tepeden seyretmek için bu güzelim kenti
Ne Çamlıca kısmet oldu ne Piyer Loti...
Hiçbir vapur taşımadı bizi Marmara'da
Bir güvertede seni
Liseli aşıklar gibi dakikalarca öpemedim..
Ellerini avuçlarımda tutup ta içimi dökemedim
Şöyle bir elimi atıp ta omzuna
Kolun belimde
Yürüyemedim seninle Beyoğlu'nda
Bir sinema yada tiyatro koltuğunda
Parmak uclarıma değmedi dudakların
Pasajda Arjintinleri çekip
Nevizade'de bir iki tek atamadık
Doyulmaz uykulara bir türlü yatamadık
Seninle İstanbul'da olamadık
Duyamadı İstanbul sesimizi
Sahaflar'da yorulup ta kitaplara bakmaktan
Çınaraltı'nda mola veremedik
Karışıp çılgın kalabalığına Kapalı Çarşı'nın
Tadına varamadık bir öğlen rakısının
Yada Sultanahmet'te bir müzeyi gezip
Dostlara uğrayamadık
Gülhane'den uzanıp Sarayburnu'na
İntiharı düşünemedik enine boyuna
Ne Laleli'den geçebildik sevgilim
Ne kendimizden
Bir çalgılı Kumkapı meyhanesinde
Aglayamadım doyasıya sımsıcak göğsünde
Eski İstanbul'da gezdiremedim seni
Yemiş'te Asmaaltında
Ne kaldırımlarımı gördün ne çayhanelerimi
Ne çocukluğumu bildin ne gençliğimi
Seninle hiç İstanbul'da olamadık
Saramadı İstanbul hiç bizi
Çılgınlar gibi dolanamadık otobüslerle
Trenlere binemedik
Bırak bütününü bu koca kentin
Sadece bir tek semtin
İçinde bile olamadık
İstanbul hiç doymadı bize bitanemmm
Bizde O'na doyamadık...
alıntı
][/b]
Aşkımı Paylaşırmısın
Sana Kalbimi Versem desem
Sana Sevgimi Versem desem
Sana Kendimi Versem desem
Aşkımı Paylaşır mısın?
Umutla Yarınlara
Sevgiyle Huzura
Seninle Sonsuza
Aşkımı Paylaşır mısın?
Dünyada Kalbimle
Sonsuzda Ruhumla
Benimle Ol desem
Aşkımı Paylaşır mısın?
alıntı
Sen Söylemeden de Biliyorum
Seziyorum ki kaçacaksın.. Yalvaramam koşamam Ama sesini bırak bende Biliyorum ki kopacaksın Tutamam saçlarından Ama kokunu bırak bende Anlıyorum ki ayrılacaksın Cok yıkkınım yıkılamam Ama rengini bırak bende Duyumsuyorum ki yiteceksin En büyük acım olacak Ama ısını bırak bende Ayrımsıyorum ki unutacaksın Acı kurşun bir okyanus Ama tadını bırak bende Nasıl olsa gideceksin Hakkım yok durdurmaya Ama kendini bırak bende
alıntı
|
Üzgünüm, İmzaları Görme Yetkiniz yok Kayıt yada Giriş Yap
|
|
|
|
|
« Yanıtla #634 : 19 Ekim 2007, 11:42:35 Cum » |
|
[/b] |
Üzgünüm, İmzaları Görme Yetkiniz yok Kayıt yada Giriş Yap
|
|
|
|
|
« Yanıtla #635 : 19 Ekim 2007, 11:45:26 Cum » |
|
Seni sevmek demek
Pencereme yağmur düşerken
Çırılçıplak bir yürekle
Sokaklarda seni aramak
Ansızın kabuslardan uyanmak
Çölde suya doymak
Seni sevmek demek
Kaf dağına tırmanmak
Zümrüt-ü Anka ile dertleşmek
Gecenin bir yarısı güneşle sevişmek
hem de yıldızlara belli etmeden
ve;
Kar yağarken dışarda
sıcak bir ülkeye göçmek yerine
hayalinle ısınmak
Seni sevmek demek
Sevmelerin en güzeli...
alıntı
Desem ki
Desem ki "bugünde ayni başladi"diye,ayıplarmı yaşam beni?
İçimde yine kocaman bir mavilikle açtım gözlerimi..Pencereden sızan gün
ışığını öptüm dudaklarından..Uzaklardaki yitirilmiş bir sevgilinin saydam tenine
sarılır gibi sarıldım yorganıma..Bir sağa dondum , bir sola..Üzerime
bulanan dus parcalari kestiler tenimi , buz parcalari kisvesinde; ve
karalar bağladım..
Ağlasam mı , haykırsam mı , bilemedim..
Seni özlemeye başladim başlayalı uykulardan erken kalkıyorum..içimde
gec kaldığıma dair sözler fısıldayan bir çocuk soluklanırken uyumak
mümkün olmuyor..Çok acele etmem gerekircesine atıyorum üzerimden
yorganı;ama ayağım zemine değdiğinde donakalıyorum..Bu acele neden Ak
kanatlarimi açıpta uçamam ki atlaslarda dudaklarimdan küçük Küfür Yasakünen ,
bir öpücüğümle boğabilecegim sehire..
Bilmiyorum ki sen , zamanlarin toplamı kadar mı uzaksin, ülkelerin
toplamı kadar mi? Aramizdaki engel kendi yüreklerimiz olsaydi yaşam
çekilmez olurdu; bunu da biliyorum; ama ruhum "kavuş!" dediğinde
birbirimizi sevmemiz şekil değiştiriyor..
Biliyor musun ,onbinlerce yıllık yaşamdan sonra öğrenmis gibiyim seni
nasıl sevmem gerektigini , nasıl özlemem gerektiğini..Aşk demiyorum
adına yine de..
Billur bir sevdanın iki uzak yüzü ,yaşamak için birbirlerinin
bakişlarina muhtaç iki ayri sevgili..Neydik biz; aynı sularda
bağulmayı göze alan iki orkinos?
Yoksa; birer kanadı kırık olduğundan uçabilmek için birbirlerine
sarılmaları gereken iki kirlangic? bir de; ve yaşamin öngördüğü
kirlenmişlikten sıyrılmak için yureklerinde ak mi ak , ışıltılımı
ışıltılı suretler taşimasi gerekenler mi?
"Seni Seviyorum" diyebilmek bu nedenlerle yetersiz işte; karşılamıyor
benliğimde senin duyumsattığın etkiyi; yine de, "seni
seviyorum"sevgili..
Sabahin ilk bakilan aynalarinda saçlarim dağınık , kaşlarımı küçükken
annemin yaptigi gibi parmagimi islatip da düzeltiyorum..avuçlar dolusu
sular vuruyorum yüzüme; düşlerimi yıkıyorum , yıkılan düşlerimi..bir
sonraki yaşama ön hazırlık tüm bunlar..Somurtarak bakıyorum aynalarda
biriken suretime..Hissediyorum ki bugün yüzüm tüm kıvrımlarıyla
"sensizligimdir"..
İşte bu gözlerdir gözlerinin sonsuzluğuna bakamayan; işte bu dudaklar
kavusamamıştır dudaklarına..Suretinle bütünlenmemiş bu yüzü ben nasil
severim?..
Yazilar harmanlanmayi bekliyor..cümleler nasılda soluyorlar
tamamlanmamiş olmanin utancini..Söylenemeyen sevdaların dillerden uzak
şarkılar görüntüsünde kıpırdandıkları bir diyara geçiyorum , bilimin
red ettiği yöntemlerle..
Şimdi isimli isimsiz renkler var çevremde..Alabildigince gokkusagi
dolduruyorum ceplerime; kelimelere dönüştürüp sana sesleneceğim
onlarla..
Sonra beyaz gölgelerden biçimlenen hayalinle sevişeceğim sensizliğin göbeğinde..
Ey düşlerine gebe oldugum sevgili ,soyut sancilarla doğurduğum
"sevgime" ağliyorum..
Desem ki, "bugun de ayni başladı" diye, ayıplar mı yasam beni?
Desem ki, "Seni Çok Özlüyorum" diye..
"Gel, ne olursun " diye..
"Sensiz eksiğim ve her gün biraz daha eksiliyorum" diye..
'Gel" diye..
"Sevdigim ,Bitanem" diye..
"Ah, ben sensiz oluyorum" diye..
..bağırsam , ağlasam , yeniden düşler kursam..
..ayiplar mi yaşam beni?
alıntı
Sadece Seni Sevdim
Güzelliğin için değil,
Cünkü ben seni hiç görmedim...
Ellerimi tutmanı değil,
Cünkü ben sana hiç dokunmadım...
Gözlerine bakmayı değil,
Cünkü ben onlara hiç dalmadım...
Ben, senin beni sevmeni sevdim...
Yüreğinde bana yer vermeni sevdim
Benimle konuşurken, sesini nefesini sevdim.
Ağladığımda uzaktan tesellilerini sevdim.
Düşlerde benim olmanı, senin olmamı sevdim...
Gündüz ışığım, gece karanlığım olmanı sevdim.
Gözyaşım, kederim, hüznüm olmanı sevdim
Tebessümlerimin, gülmelerimin,
Mutluluğumun sebebi olmanı sevdim
Söylediğin sözleri değil,
Onları bana söylemeni sevdim....
Ben başlıbaşına seni SEN olduğun için sevdim...
Benliğini, duygularını, hislerini sevdim
Ve...
BEN SADECE SENİ SEVDİM
alıntı
Aşkını Özledim
Geceleri uykumu bölmedin sen...Bu bir itiraftır.
Ben böldüm seninkini istemeden.
Ansızın uyandığımda, kendiliğimden.. Gözlerinden öptüm seni.
Bilerek değdirdim gözyaşlarımı yanaklarına.
Açtın gözlerini, göremedin beni.
O bomboş odada hissettiysen eğer,
Sakın yanlış anlama beni.... Kötü bir niyetim yok benim..
Sadece gözlerini özledim...
Şarkı söyledim bağıra bağıra... Duyup da sesimi katıl diye bana.
Nasıl kıydım bilmem uykusuzluğuna..
Ama kötü bir niyetim yoktu benim
Sadece sesini özledim.
Kalp atışlarını dinledim elimle...
Saçlarını sevdim... Öptüm ellerinden... Hatta biraz da silkeledim...
Ama kötü bir niyetim yoktu ki benim,
Sadece tenini özledim..
Bazı gecelerde konuştum kendi kendime..
Eskilerden söz ettim.. Soru sordum, cevap verdim.
Kızma ama seninle kavga da ettim...
Kötü bir niyetim yoktu ki benim
İnan ilgini.... Inan sevgini....
BiLKi ASKINI COKKK ÖZLEDiM
alıntı
|
Üzgünüm, İmzaları Görme Yetkiniz yok Kayıt yada Giriş Yap
|
|
|
|
|
« Yanıtla #636 : 19 Ekim 2007, 11:46:41 Cum » |
|
Teşekkür ederim
Bana ilk defa aşkı tattırdığın için...
Bana severek yaşamayı öğrettiğin için...
Bana sevgiyi, hasreti, acıyı tattırdığın için...
Teşekkür ederim
Az da olsa bana kalbinde Bir yer ayırdığın için...
Beni birazcık olsun sevdiğin için...
Bana unutulmazlığı kanıtladığın için...
Teşekkür ederim
Gözlerimi açtığın için...Son kez teşekkür ederim
Kalbimde kapanmayacak
Bir yara açtığın için...
BU TEŞEKKÜRLER AZ BİLE !
alıntı |
Üzgünüm, İmzaları Görme Yetkiniz yok Kayıt yada Giriş Yap
|
|
|
|
|
« Yanıtla #637 : 19 Ekim 2007, 11:49:44 Cum » |
|
Sevgili,
yetmiyor 'sevgili' sözü
tek başına.Karşılamıyor
içimi dolduran duyguyu.
Oysa ben 'sevgili'
derken neler
düşünüyorum bilsen.
Sonsuz,bir güneş,
bir yudum rakı,
çiçeğe durmuş ince bir
bahar dalı,
oğlumun sıcak yanağı,
anamın acılı gözleri,
babamın tütün kokan eli,
evimizde ki kuş,
yarının güzel günleri,
anlatılması güç binlerce
duygu ve SEN...
işte sen
beni hayata baglayan
en güzel köprüsün;
köprülerin en güzelisin.
sevgilim...güzelim...
insanı yaşatan
içimizdeki hayat böceğidir.
o ölürse
hayatımızında tadı biter.
o sakın ölmesin,
yaşat onu.
alıntı
Seni sevmek..Evet haklısın,kötü kızım. Suçluyum seni sevdiğim için Gece gündüz benim olman için ettiğim dualar Bir gecede olsa,rüyama girmen için
Dilek ağacına bağladığım umutlar Döktüğüm gözyaşları sana olduğu için suçluyum ben...Hep terkedildiğim için İstenmesemde senden kopamadığım. Her türlü sözlere maruz kaldığım Ve sana güvendiğim için suçluyum ben...
Doğru..zaten sen hep doğruyu söylersin Bir çocuk ne anlar sevmekten? Ne anlarki sevgi uğruna ölmekten Ne anlar yaşam nedir,dünya ne? Herşey tozpembedir onun gözünde
Hep umut vardır o küçük yüreğinde... Karanlıkta aydınlık hisseder Olmayacak sevdaya olur der.. Ben de çocuğum ve cezalıyım... cezam sevilmemek Tek suçum ise seni be canım seni sevmek....
alıntı
|
Üzgünüm, İmzaları Görme Yetkiniz yok Kayıt yada Giriş Yap
|
|
|
|
|
« Yanıtla #638 : 19 Ekim 2007, 11:51:16 Cum » |
|
it me Dur Daha Şimdiden Deliler Gibi Özledim...
Madem ki istiyorsun öyleyse durma git.
Beni düşünme rahat ol yalnız kalabilirim.
Sen de bilirsin hiçbir şey sonsuza dek sürmez.
Hatta her an yeniden sevebilirim.
Olmazdı ben de biliyorum haklısın haydi git.
Korkma seninle gerçekten dost olabilirim.
Aslında ben de uzun zamandan beridir sana.
Ayrılmak istediğimi söylemedim haydi git.
Git...
Git...
Git... me dur ne olursun...
Gitme kal yalan söyledim.
Doğru değil ayrılığa daha hiç hazır değilim,
Aramızda yaşanacak yarım kalan birşeyler var.
Gitme dur daha şimdiden deliler gibi özledim...
İkimiz için de doğru olan böylesi git.
İnan bana sandığın kadar üzgün değilim.
İçimde yepyeni bir hayata başlamanın,
Sevinci ve heyecanı var artık git.
Git...
Git...
Git... me dur ne olursun
Gitme kal yalan söyledim
Doğru değil ayrılığa daha hiç hazır değilim.
Aramızda yaşanacak yarım kalan birşeyler var,
Gitme dur daha şimdiden deliler gibi özledim. |
Üzgünüm, İmzaları Görme Yetkiniz yok Kayıt yada Giriş Yap
|
|
|
|
|
« Yanıtla #639 : 19 Ekim 2007, 11:53:01 Cum » |
|
Sevgi Yokken
yeni bir insanı tanımak
yeni bir kente ilk kez girmek gibidir
ışıltılı, yemyeşil ve çocuk sesli
bulvarları, ebruli dükkanları büyüler insanı
kentin her sokağı elleri olur
omzuna dokunur şaşırtır seni
hercai dolanırsın, heyecan dolarsın
o yeni kentin içine karışır, akarsın bir güzel
yeni bir kente girmek
bir insanı, yeni tanımak gibidir
sana, hep gülücükle bakar kent ilk buluşmalarda
seni, hep güzel gölgelerinde serinletir
güneşinde ısıtır sevinirsin
sana görünen güzellikleri olur kentin, o yeni insanın
kent, en narin seni tutar şose kaldırımlarda; düşmezsin
bir kenti tanımak, bir insanı tanımaktan uzun sürebilir
kent saklayabilir sırlarını, varoşlarını ve gerçeğini
Oysa insan ele verir çabucak kendini
sevgi yokken...
sevgi yokken
yeni bir insanı tanımak
yeni bir kentin keşfidir
zaman sana öğretir
alışırsın
yollar aynı yerde kıvrımlanır çukur aynı yerdedir.
"danger!" kurukafa hep aynı virajdan sonra
çıkar karşına gülmeyerek.
güneş aynı iki ağacın arasından doğar;
aynı iki betonun arasına batar görürsün
ama şaşırmazsın
zaman sana öğretir
Sevinç aynı iki kaşın arasından doğar
Hem de hep bildik zamanda
Hüzün aynı iki kaşın arasından damlar
İnsanın sokaklarından geçersin güle oynaya
Ağlayarak
Kentin ellerinde seversin dünyayı
daha çok
daha az
sonra
bir sabah bir kalkarsın
akan zaman o kentin yeni şapkasını almış süpürmüş
görürsün
güneşi göremezsin pencerende
aynı sokaklardan geçersin ama
aynı değildir sokaklar
ayakların çamura batar
sen sisler içine elin cebinde dalarsın
kirli hava ciğerlerine dolar
kent sana batar
ayakların o bildik yollardan seni varoşlara taşır
yoksulluk sarar dört yanını
hastalanırsın
gri olur gözlerin
sevgi yokken...
gitmek istersin
o kentten nefret edersin
yeni bir kent hasreti sarar bedenini
o kenti terk zamanı gelmiştir
ve gidersin
sevgi yokken
bir kenti çözmek bir insanı çözmeye benzer
yok olmaya yüz tutmuş incelik
gelecek çetin günlerin arifesidir
çırılçıplak yalan olur, ayağın çamura batar
tutulmamış sözler olur, ellerine asfalt yapışır
güven
saygı
hoşgörü
ulu bir çınarın yaprakları gibi dökülür kucağına
hüzün sarar dört yanını
gri olur gözlerin
yeni bir insan hasreti dolar damarlarına
terk etmek istersin, hemen gidemezsin
bir kenti çözmek
bir insanı çözmekten kolay olabilir sevgi yokken
ama bir insanı terk etmek
bir kenti terk etmekten kolay değildir
kentin, en yüksek tepesine çıkıp:
ELVEDA!
diye haykırabilirsin.
"elveda"yı sana bakan iki göze o kadar kolay söyleyemezsin
acı verir
bir insanı çözmek çözülmektir farkına varmaksızın
seni yeni tanıyan
bir yeni kente girmiş gibidir
senin sokaklarında dolaşır
renklerinde oynaşır
varoşlarına kadar iner anlamazsın.
hüzünlerin
sevinçlerin
korkuların
naçarlığın
ulu bir çınarın yaprakları gibi dökülür kucağına
çözülürsün
yeni bir insan
kucağına konulmuş bir armağan paketidir
hiç beklenmedik
ilkin, çığlık olur dudaklarında
(mavi kurdeleli, kırmızı ambalajlı bir kutu)
sevinçle, telaşla açarsın
incitmeden
yırtmadan
çıkar ortaya çiçek desenli dört köşe
dört köşe olursun sevinçten
heyecan sarar bedenini
yeni bir insan
hayatın sana sunulmuş bir armağanıdır
"ve hayat sana sunulmuş bir armağandır" *
o an...
kutudan bir kutu daha çıkar
şaşırırsın
en son kutudan ışıltılı, güzel sesler içinde
bir oyuncak çıkar
kahkahaya boğulursun.
zaman sana o oyuncağı öğretir
kurcalarsın
nereye bassan hangi ışık yanar
neyi çevirince hangi ses çıkar bilirsin artık
zaman sana öğretir
sevgi yokken
içini görmek kalır, son heyecan
kurcalarken kırarsın onu
özür dilersin
tamir edersin
o ışıklar gene yanar
o sesler gene çıkar
ama heyecan vermez sana
seni sıkar
bir gün, oyuncak sepetine koyarsın onu karışır diğerleriyle
ama evden atmazsın
öylece durur, gözlerinde hüzün
sen göremezsin
sen
ellerine tutuşturulmuş bir armağansın yeni insanın
kutunun içindeyken bilemezsin
çözdükçe çözülürsün
anlamazsın
bir sepete atılma ihtimalidir seni bekleyen
sevgi yokken...
alıntı
[/b]
Çizgiler
Geceler ayaz, dudaklarım çatlıyor,
Yıllar kısa, ömür hemen bitiyor,
Sensiz gecen günler beni öldürüyor,
Yıldızlar bile aydınlatamıyor,
Güneşim terk etmiş,
Aydınlığımı kaybetmiş,
Yalnızlık artık tak demiş,
Bitmeyen çileler feryada dömüş,
Ulaşılamaz hale gelen mutluluk,
Artık beni bekler olmuş,
Mezar taşında yıldızlar,
Kabimde ise derin çizikler,
Seni bekleyen gönlüm,
Mezara razı olmuş,
Artık ulaşamadığını bulmuş,
Ben seni sildim kalbimden,
Silemiyor hayatım,anılarım
Bıraktıkların, yaşadıklarım,
Üzüyor, dağlıyor; bedeni, kalbi
Hayat üzüntülü bitiyor, bazende kederli...
Sebebi belli
Senin dediğin gibi
Alışmak zor ama anlaşmak kolay
Gerçekler acı ama sıcak
Mezar gercek ama sen soğuk
Nedir bu hayatın zoru
Anladım şimdi seni
Benim imtihan kağıdım,
Belkide imtihan sebebim,
Kimbilir sınavımın sonucum,
Ama son kelimesine kadar
Gerçekle dolu...
alıntı |
Üzgünüm, İmzaları Görme Yetkiniz yok Kayıt yada Giriş Yap
|
|
|
|
|
« Yanıtla #640 : 19 Ekim 2007, 11:59:48 Cum » |
|
korkuyorum
sana aşkım dersem
gün gelir de bu aşkın
bitmesinden,
sana alışırsam
bu alışkanlığımı bırakamamaktan
tütün kokan tenine dokunamamaktan
elimi kavrayacak olan elini tutamamaktan
karanlıktan ürken çocuklar gibi
sensizlikten korkuyorum ...
korkuyorum
sana canım dersem
bir gün gitmen gerektiğin de
canımı da alıp gitmenden çok korkuyorum.
alıntı
Güneşim
Güneş açtı bugün her günkü gibi
ilk önce nazlandı biraz
sonra konuştu dört bir taraf ile
ışık saçtı gönüllere, ısıttı yürekleri
bir bir konuştu insanlarla
hal sordu hatır sordu
gözgöze geldi benle
o zaman ne yapacağımı bilemedim, şaşırdım kaldım
belki o an dondum kaldım ama ısıttı gönlümü o bakışlar
gözümü aldı ışığı feri bakamadım
sigara dumanları kapadı önümü rahatladım
bu konuşma belki dakikalıktı belki de anlıktı
bitivermişti hemen zaman
zaman çabuk dolmuştu
artık diğer insanlarla muhabbet etmeye gidecekti
uzun bir yolculuğa çıkacaktı
o an sanki bende onunla beraber gitmek istedim
dolaşmak istedim bütün dünyayı
beni davet etmedi etmesi de beklenemezdi zaten
artık yavaş yavaş sinesine çekilecek başlayacaktı yolculuk
takip ettim 3-5 metre başaramadım
yani kabul etmedi,belkide sormasını beceremedim
belkide sormadım bile, anlatamadım duygularımı
anlatsamda gülecekti bana belki de
belki sinirlenecekti, belki sevinecekti
batmaya gidecekti dağların arasından
kaybolacaktı gözlerden
başaramadım takip etmeyi, o benden üstün çıktı
yavaş yavaş süzüldü dağların arasına ve kayboldu gözden
bir el bile sallayamadım
dileyemedim iyi yolculuklar
soramadım seni bir daha ne zaman göreceğim diye....
alıntı
Bilesin sen yoksun diye degil yalnizligim
ve sanma geceden kaçmaktayim
Yalnizligim benim kirilgan barinagim (degil kontesim)
korumaz isigidan ay tenli hayalinin
"bilesin ellerim sikayette degil
degil ki yüregim
usum almaz terkini fikrimin
yalnizligim benm çapkin sevgilim
benden ilk ihanetini görmede"
ama yalnizim
ölesiye degil doyasiya
Hayatin her kosusunda aciktigim tekilligime
doyasiya
"çogulum,
çünkü, sensin"
alıntı
Kaç gecedir seni uyuyorum...
Seni uyanıyorum kaç sabahtır, bilmiyorsun!
İsmin hala dudaklarımda gizli,
Seni içiyorum sabah akşam
Kaç dumandır gözlerimde tütüyorsun.
Seni ağlıyorum kaç damladır, seni gülüyorum
Bilmiyorsun...
Hiç düşündün mü saçlarım neden böyle dağınık,
Neden gözlerim bu kadar parlak,
Ve seni neden seviyorum delicesine.
Kaç dalgadır seni vuruyor denizler, yüzüne
Kaç martıdır başımda dolaşıyorsun,
Kaç rüzgardır saçlarımda ellerin
Bilmiyorsun...
Kaç mızraptır seni vuruyorum tamburumun tellerine.
Kaç sestir sen ağlıyorsun göğsümde nağme nağme.
Kaç nefestir üflüyorum gözlerini neyime, bilmiyorsun.
Bilmiyorsun kaç şiirdir seni yazıyorum kalbime,
Seni çiziyorum kaç resimdir...
Seni çığırıyorum türkü türkü,
Bilmiyorsun...
Kaç kıştır seni üşüyorum.
Sana yanıyorum kaç yazdır, bilmiyorsun
Kaç buluttur ıslanıyorum aşkından.
Yüzüm sen, gözüm sen, saçım sen oldun
Kaç aynadır sen duruyorsun karşımda,
Kaç ormandır yanıyorsun yüreğimde,
Bilmiyorsun...
Güller gördüm kırlarda, kelebekler gördüm.
Kaç bahardır seni açtı çiçekler.
Sende uçtu bütün uğur böcekleri.
Seni tuttu balıkçılar,
Arılar seni koydu kovanlarına.
Kaç ülkedir seni gezdi göçmen kuşlar,
Bilmiyorsun...
Kaç plaktır muhayyerim, mahurum.
Kaç kadehtir sen dokunuyorsun dudaklarıma;
Seni içiyorum kaç şaraptır,
Kaç özlemdir özlüyorum kokunu.
Kaç vapurdur sen gidiyorsun içimden
Kaç Es’ tir bekliyorum, gelmiyorsun,
Bilmiyorsun...
Kaç ölüdür ölüyorum ardından,
Kaç mezardır gömüyorum aşkını, olmuyor.
Bilmiyorsun ceylan gözlüm, bilmiyorsun.
Seni neden sevdiğimi, nasıl sevdiğimi bilmiyorsun.
Kaç gecedir seni uyuyorum,
Seni uyanıyorum kaç sabahtır, bilmiyorsun,
Bilmiyorsun...
KARŞIMDAN.
alıntı
Bir kapı aralığında oturmuşum,
Duvarları dökük pembe bir ev.
Kapılar daracık sokaklara açılır
Tepede bir gökyüzü,ağaç dallarından sızan.
Evlerin arasında beş yaş çocuklarının çığlığı!
Yollar, taş yolar
Evler arasında...
Bir at arabası geçer önümden
(Gün on ikiyi terk etmişken)
Ardında bıraktığı teker sesleri taş yollarda kalır,
Yorgun bir sızıyla...
Ben,
Yüzümde bir iğde ağacının gölgesi
Hep o taş yolları seyrederim aynı kapı aralığından.
Ve
Aynı yolllardan yollanırken eve
Uzak ışıkların ışıttığı dar sokaklar yankılanır yüreğimde!
Siz,
Tüm kuşlarımı vurdunuz birer birer
Vuramadıklarınızsa tek ettiler buraları...
Kapatın ışıkları..
Ayak izlerimde kalsın, bu sokağın kaldırım taşları...
alıntı
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Çırpınmayı bile unutmuş bir serçe
gibi saklarım göğsüme kanatlarımı,
kadınlığın böyle karşıma dikeldikçe
utanırım seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Bilinç denen şey şeffaf bir hançer
her gece deşer yaramı,
yıllar divane ömrümden zulümle geçer
halsizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Eski yalnızlıklardır soframdaki nicedir
hayatla katlayamam yorgun yaşımı,
büyük aşklar hep gecikmeli gelir
garibim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Erken geldin dünyaya, benden önce
benden önce koştun yollarımı,
şu ince yağmur dinince
gideceğim seni sevdiğimi söyleyemem
Misafirim.
alıntı
Sen en küçük esmersin, esmer gül
çakıltaşısın, kıyıma inen en güzel çirkinsin sen
Beni bir daha öp arkana bakmadan
süvarilerin tozlarına kat
tanıdık yüzüm cebindeki aynada, unutma
beni bir daha öp
Soyunurken soylu çıplaklığın düşer aramıza
büyük öpüşlerin küçük göğüslerin
onlar kirli zamanlar yaratır, biz yıkarız
beni bir daha öp
Rüzgâra sorular yükleyen sevişmeler
hayatı sorgulayan kadınlardır
seni bilmek için yanıtlıyorum rüzgârı
beni bir daha öp
Başkaldırılardan geliyor geçitlerimiz
kırık camları gökyüzüyle doldurun
geceler beyadır, lâl'dir, dinle tenimi
beni bir daha öp
alıntı
Bu Aşk Burada Biter
Bu aşk burada biter ve ben çekip giderim
Yüreğimde bir çocuk cebimde bir revolver
Bu aşk burada biter iyi günler sevgilim
Ve ben çekip giderim bir nehir akıp gider
Bir hâtıradır şimdi dalgın uyuyan şehir
Solarken albümlerde çocuklar ve askerler
Yüzün bir kır çiçeği gibi usulca söner
Uyku ve unutkanlık gittikçe derinleşir
Yan yana uzanırdık ve ıslaktı çimenler
Ne kadar güzeldin sen! nasıl eşsiz bir yazdı!
Bunu anlattılar hep, yani yiten bir aşkı
Geçerek bu dünyadan bütün ölü şairler
Bu aşka burada biter ve çekip giderim
Yüreğimde bir çocuk cebimde bir revolver
Bu aşk burada biter iyi günler sevgilim
Ve ben çekip giderim bir nehir akıp gider
bir gün ayrılırsak
sevilmekten eskimiş bir renk sanırım kendimi
gözbebeğime bakarım senin yüzüne özgü
gece gece
abone olduğumuz o parkta bulurum seni
köşe bankta sırt üstü yatıyorumdur
söylemem gerekir mi bilmem, zırlıyorumdur
rıhtımlar dolusu narçiçeği sen
birkaç ton körkütük ben
bir öyle bir böyle sanıyorumdur kendimi
bir gün ayrılırsak
gülkurum, çılgın diye an beni
de ki bulutlanarak, onu sevdim gibi
kellesi kulağı düşüktür şimdi ayrılmışlıktan
göğün beline keman teli sarıyordur
her zamanki gibi
de ki
kulağına doldurduğu denizler seslenip gidiyordur
sözcükleri muz gibi soyuyordur ortalık yerde
yine Şiirzade Akgün Efendi sanıyordur kendini
bir gün ayrılırsak
dövünen çok olur, sevinen daha da çok
takla atan olur haber üstüne
göbek atanlar
ülseri azanlar olur
bir gün ayrılırsak
bak fena olur
alıntı
Bir yalnızlık büyütürdüm saksıda
kalandı çok eski günlerden
bir bana yetsin, hıncımı arttırsın
aşkımı pekiştirsin diye sevince.
Günüydü, gelip durdu hüznümün önünde
gidilmemiş bir saklı deniz sandım.
Kıpırdamazdı yapraklar geceyle
tüketirdi çiçeği, kuşu sevdiremeyen konyak
bana neydi gülmeler, şarkılar
otobüs durakları, alandaki kalabalık
geldi durdu, alana merhaba dedim.
Bir göz bozgundur yerine göre
vururdu pencereme rüzgâr,
ben hep öyle bir gözdüm
çığlığını kendine saklayan.
Düş kurmazdım, beklemezdim şurda burda,
çiçek demetleri, bisikletler geçmezdi
apansız geliverdi sokağıma.
Hıncım bana kalsın gayrı
sen yalnızlığımı Küfür Yasakür.
Bana çay demlemeyi öğret
elimi yüzümü yıkamayı,
ağzıma rakı koydurma.
Hıncım bana kalsın diyorum
çünki ben bu kenti kendimde büyüttüm
bir barbarın vahşi ateşiyle,
çünki yapılarının taşında onulmazlığım
çünki şarkılar kanımın bedeli.
En sevdiğim kelimeler gibisin
örneğin öfke gibi
hani bir zamanlar
dağda ve sokakta açan.
Örneğin umut gibi
günde, gecede yitip durduğumuz
zeytin dalını dal eden.
Örneğin aşk gibi
denizlerin üzerinde yürüten.
Örneğin kavga gibi
yüreğimi sıkı, saçlarımı kara tutan
kayaları yumuşatan kavga gibi.
Denizler benim kadar kıpırdayamaz
bak şimdi parklardayım
bir çocuğun menevişli gözlerinde.
Hüzünleri bırakmanın günü
günü çığlığı olmak dünyanın,
hüznümü iki kat ediyor ama
gecede alnıma dayalı alnın.
alıntı |
Üzgünüm, İmzaları Görme Yetkiniz yok Kayıt yada Giriş Yap
|
|
|
|
|
Konu: hülya dan şiirler (Okunma Sayısı 33536 defa)